මනසින් ලෝකය දකින්නට ...

මනසින් ලෝකය දකින්නට ...

Friday, October 24, 2014

ආදරණීය පොදු අපේක්ෂකයා වෙතයි

       යම් පාලකයකු ජනතා අපේක්ෂාවන් නොතකා පාලනය ගෙනයන්නේ නම් ඔහු ඉවත්කරලීමට ජනතාවට ලැබෙන අවස්ථාව මහත් භාග්‍යකි. එනම් විපක්ෂය පසුගිය කාලයේ පරිදි පැවසූ ජනපතිවරණයක් යනු රාජපක්ෂ පවුල් පාලනය බිඳෙහලීමට මහගු අවස්ථාවකි. රජයට විරුද්ධ බලෙව්ග ඒකරාශී කොටගෙන සුදුසු ජනපති අපේක්ෂකයකු මගින් ජනතා හිතවාදී පාලනයක් පිහිටුවීම ජනපතිවරණයේදී විපක්ෂයේ කාර්භාරයයි. මැතිවරණ කල් දමමින් විවිධ උප්පරවැට්ටි යොදමින් ගෙනයන පාලනයකට වඩා ව්‍යවස්ථානුකූලව මැතිවරණ කැඳවමින් ගෙනයන පාලනයක් යහපත් නොවන්නේ දැයි යමෙකුට ප්‍රශ්න කල හැකිය.
    කෙසේ නමුත් වත්මන් ජනපතිවරයා විසින් තම බලාධිකාරය තවත් ශක්තිමත් කරගැනීම සහ ආධිපත්‍යයේ බිඳවැටීම තවත් කාලයකට දුරස් කරගැනීම වෙනුවෙන් ව්‍යවස්ථාවේ වැටමතට නැග ඇත. වත්මත් ධූරකාලයේ වසර හතර ඉක්මවීමේදී ලැබෙන ජනපතිවරණයක් කැඳවීමේ බලය යොදාගනිමින් මාධ්‍ය වාර්තා කළ පරිදි නැකැත්කරුවන්ගේ උපදෙස් වලට අනුව යමින් නොවැම්බර් අගදී මැතිවරණයක් කැඳවා ජනවාරියේ ජන්ද විමසීම සිදුකරන බව තහවුරු නො වූ සත්‍යකි.
    විපක්ෂයේ මහගු කාර්යභාරයක් ඉටුකරන ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ මේ වන විට ක්‍රියාත්මක කරනුයේ හූ කියා පැන දිවීමේ න්‍යායක්ය. එය එසේ වන්නේ ජනපතිවරණයකදී විපක්ෂය සියලුදෙනා එක්වී පොදු අපේක්ෂකයකු ඉදිරිපත් කල හැකි වුවත් විපක්ෂයේ ප්‍රධාන පක්ෂය වන එජාපය සමග ඔවුනගේ පවතින ප්‍රතිපත්තිමය නොගැලපීමයි. දේශීයත්වගේ අයිසින් තැවරූ එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධාන ධනවාදී කේක් ගෙඩිය සමග යම් ගැලපීමක් තිබුනද එජාප විවෘත ධනවාදී ප්‍රතිපත්තිය ජවිපෙට පෑහෙන්නේ නැත. එබැවින් ජනපතිවරණයෙන් පැන දිවීම ඔවුනට වඩා වාසිදායක වන්නේය. එමගින් ජවිපෙට නැඹුරු වූ මධ්‍යස්ථ මතධාරීන්ගේ ඡන්ද එජාපයට ලැබෙනු ඇත. එක් අතකින් එය එජාපයට සහය දැක්වීමකි. 
   ජනපතිවරණයක් කැඳවුවහොත් තම අපේක්ෂකයා වන්නේ රනිල් වික්‍රමසිංහ බව එජාපයේ තීරණයයි. නමුත් රටේ පවතින වාතාවරණය අනුව 50% ඉක්මවා ඡන්ද ලබාගැනීමට ඔහුට හැකි වේදැයි ඇතිවන්නේ සැකයකි. එජාප පාක්ෂිකයන් තුල වුවත් ඔහු කෙරෙහි පැහැදීමක් නැත. මහින්ද රාජපක්ෂට වඩා ඔහු ඒකාධිපතියෙකි. බල ලෝභියෙකි. ඔහුගේ රාජතාන්ත්‍රික හැකියාව ගැන තර්කයක් නැත. එහෙත් දේශීයත්වය අගයන බහුතර ලාංකික ජනතාවේ ඡන්දය දිනාගන්නට එය ප්‍රමාණවත් නොවේ. එයට අවංක හෝ එසේ නොවන ස්වදේශිකත්වයක් අවශ්‍යය. රනිල් වික්‍රමසිංහ තුලින් එම ස්වදේශීකත්වය පිලිබිඹු වන්නේදැයි ඇති වන්නේ ගැටලුවකි.
  එසේ නම් මහින්ද රාජපක්ෂ සමග තරඟ කල හැකි අපේක්ෂකයා කවුද?. වත්මන් ජනපතිවරයාට ජනතා විශ්වාසය දිනාගැනීමට හේතුවී ඇති සහ තවත් අපේක්ෂකයකුට පහසුවෙන් බිඳ නොහැකි ශක්තිය LTTE ත්‍රස්තවාදයට එරෙහි යුධ ජයග්‍රහණයයි. එයින් ඔබ්බට ගිය විට වේගවත් යටිතල පහසුකම් සංවර්ධනය සහ නොයෙකුත් සහනාධාර වැඩසටහන්ද මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාගේ බලය පවත්වාගෙන යාමට හේතු වී ඇත. රජය විසින් තවමත් තම මැතිවරණ තුරුම්පුව ලෙස භාවිතා කරන්නේ දෙමල ඊලමයි. එබැවින් ජනපති අපේක්ෂකයකු විය යුත්තේ ත්‍රස්තවාදය පැරදවීම වෙනුවෙන් පැහැදිලි මතයක් දැරූ ඊලමට ඉඩක් නොදේ යැයි ජනතාව විශ්වාස කරන පුද්ගලයෙකි.
       වත්මන් රජය අසමත් කරුණු අතර රාජ්‍ය අංශය අසීමිත ලෙස දේශපාලනීකරණය වීම සහ ආර්ථික සංවර්ධනය සඳහා සුදුසු වැඩපිලිවෙලක් නොමැතිවීම පෙරමුණ ගනී. ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය තහවුරු කිරීම සඳහා නිසි වැඩපිලිවෙලක් සකස් කිරීමද ආර්ථීක සංවර්ධන ක්‍රියාමාර්ග ජනතාවට පැහැදිලි කරදීමද අනාගත ජනපති අපේක්ෂකයකු තම ජනප්‍රියත්ව ඉහල නංවා ගැනීමට ගතයුතු ක්‍රියාමාර්ග වේ. රටට හිතකර කරුණු සහිත නව ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයක්ද තම ප්‍රතිපත්ති මාලාවට එක්කර ගැනීමද ඔහුට හෝ ඇයට කල හැකිය. වෛරී දේශපාලනයක නිරත වෙන කිසිවෙකුටත් මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා පරාජය කල නොහැකිය. මධ්‍යස්ථ බුද්ධීමත් ඡන්ද දායකයා කිසි විටෙකත් ද්වේශ සහගත ප්‍රකාශයන්ට තම ඡන්දය කැප කරන්නේ නැත. ජනතාව ඡන්දය දෙන්නේ අවංක හෝ වංක සිනහවට සහ මිතුරු බවටය. එනමුත් ප්‍රායෝගික වැඩපිලිවෙලක් සහිත ජනතාවට විශ්වාසය තැබිය හැකි නායකයකුට ඉදිරි ජනපතිවරණයේදී හොඳ තරඟයක් දිය හැකිය.

         

සංවාදයට විවෘතයි

Tuesday, July 29, 2014

ආණ්ඩු වෙනසක් කුමකටද?

                         මනාව තාර ඇතිරූ මාර්ගයකට පිවිසෙන අපට නිතැතින්ම හැ‍‍ඟෙන්නේ කලින් වතාවේ එම මාර්ගයේ වල ගොඩැලි මතින් අපහසුවෙන් ගමන් කළ ආකාරයය. එය කිසිවිටෙකත් රජය ලබාගත් ණය සහ එහි ප්‍රතිශතය හා සසඳන්නට කිසිවෙකුටත් අවශ්‍යතාවයක් නැත. එය සැස‍ඳෙන්නේ වසර දහයක් හෝ පහලොවක් එම දුෂ්කර මාර්ගය භාවිතාකරමින් ලැබූ අමිහිරි අත්දැකීම සමගින් පමණි. වැස්ස නැති නිසා වගාවන්ගේ ආදායම් අඩුබවත් වාරකන් නිසා ධීවර කටයුතු අඩාල වී ඇති බවත් විශ්වාස කරන ජනතාව ඡන්දයකදී තම ආදායම අඩුවීම ආණ්ඩුව මත පටවන්නට සූදානම් බවක් පෙනෙන්නට නැත. රජයේ රැකියා වෙනුවට පෞද්ගලික අංශයේ වැඩි වැටුප් සහත රැකියා කෙරෙහි යොමුවෙන තරුණ පරපුර දේශපාලකයන් පසුපස යාමද නිෂ්ඵල ක්‍රියාවක් බව වටහා ගනිමින් තම කුසලතාවයන් වර්ධනයට අධ්‍යාපන ආයතන වෙති යොමූවීමද ඉතා සුභවාදී ප්‍රවණතාවයකි. පාසල් අධ්‍යාපනයෙන් නොනැවතී වෘත්තීය පුහුණුව සඳහා යොමු වූ තරුණ තරුණියන් තම ජීවිතය අර්ථවත් සහ ඵලදායී එකක් කරගන්නට සමත්කම් දක්වා සිටිති. ඒ අතර අණුවන කමින් දේශපාලකයන්ට ගැතිකම් කරන සහ මත් උවදුරට ඇබ්බැහි වූ කණ්ඩායමක්ද මේ අතර නැතිවා නොවේ.
            නමුත් පසුගිය දශක කිහිපයට සාපේක්ෂව තරුණ පරපුර වෘත්තීය අධ්‍යාපනයට සහ උසස් අධ්‍යාපනයට ඇති නැඹුරුව ඉතා විශාල වශයෙන් දක්නට ලැබීම ශ්‍රී ලංකිකයන් ලෙස අපට ආඩම්බර විය හැකි කරුණකි. රජයේ මෙන්ම පෞද්ගලික අංශයේ අධ්‍යාපන ආයතන රැකියා වෙළඳපොලට අවශ්‍ය ශ්‍රම බලකාය ගොඩනැංවීමේ කාර්යයට මනාව දායක වී සිටිති.   මේ අතර වෘත්තීය පුහුණු අධිකාරිය, තරුණ සේවා සභාව සහ කාර්මික විද්‍යාල ඇතුලු ආයතන බොහොමයක් මෙහි පෙරමුණ ගෙන සිටින අතර තවත් පෞද්ගලික අධ්‍යාපන ආයතනද මේ සඳහා විශාල දායකත්වයක් සපයයි.
            රට තුල නිෂ්පාදන අංශයේ ඉදිරිගමනට ක්‍රමවත් වැඩපිලිවෙලක් නැතැයි රජයට යම් චෝදනාවක් තිබුණද වේගවත් යටිතල පහසුකම් සංවර්ධනයේ ප්‍රතිඵලයක් ලෙස සංචාරක කර්මාන්තය ඇතුලු කර්මාන්ත විශාල සංඛ්‍යාවක විශාල පිබිදීමක් දක්නට ලැබේ.  දිගුකාලීන දේශපාලන ස්ථාවරභාවය සහ සාමකාමී පරිසරයද ආයෝජකයන් අප රට කෙරෙහි  යම් උනන්දුවක් ඇතිකිරීමට බලපා තිබේ. ජීවන වියදම කෙතරම් ඉහල ගියද  ඊට අදාලව බොහෝ කර්මාන්තවල නියැලෙන වෘත්තිකයන්ගේ සහ කම්කරුවන්ගේ ආදායමද යම් මට්ටමකින් ඉහල ගොස් තිබේ. නමුත් රජයේ සේවකයන්ගේ වැටුප් ඉබි ගමනින් වැඩිවීම තුලින් රාජ්‍ය සේවකයා සමාජ ආර්ථික ස්ථරයන්හි පහලට ඇද වැටී තිබීම අවාසනාවන්ත තත්වයකි. උපාධිධාරීන්ට වූ පොරොන්දු ඉටුකිරීම වෙනුවෙන් සහ දේශපාලන සන්තෝසම් වෙනුවෙන්  රාජ්‍ය සේවයට අසීමිතව එක්කළ සේවකයන් හේතුවෙන් රාජ්‍ය සේවකයා මෙම ඉරණමට මුහුණදී ඇතැයි අනුමාන කළ හැකිය. මාසික ජීවන වියදම රුපියල් පනස් දහසකට අධිකව තිබියදී රාජ්‍ය සේවකයාට ලැබෙන වැටුප කම්කරුවකුගේ වැටුපටත් අඩුවීමෙන් එහි ඉරණම සිතා ගත හැකිය.
 කෙසේ නමුත් විපක්ෂය ඉදිරිපත්කරන සටන් පාඨයන්ට ජනතාව කෙරෙන් ආකර්ශනයක් දක්නට නොමැතිවීමට රජය ජනමාධ්‍යයන් තුල පවත්වාගෙන අධිකාරී බලයත් හේතුවෙන් කිසිදු ප්‍රමාණාත්මක බල පෙරලියක ලකුණු දක්නට නොලැබේ. කෙතරම් විදේශ ණය ලබාගත්තද එහි නැවත පියවීම මෙතෙක් මෙරට ආර්ථකයට විශාල බරක් නොවීමත් නිසා විපක්ෂය රජයට නගන චෝදනා යථාර්ථයන් යැයි පිලිගන්නට රටේ ජනතාව සූදානම් නැත. රටේ නීතිය සහ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයෙහි විශාල බිඳවැටීමක් තිබුණද එය තුලම ජීවත්වන ජනතාවට ඒ පිළිබඳව විශාල අවබෝධයක් නැත. එවන් වටපිටාවක සාමාන්‍ය ජන මනසේ නැගෙන අදහස වනුයේ ආණ්ඩු වෙනසක් කුමකටද? යන්නය.


සංවාදයට විවෘතයි

Sunday, April 13, 2014

ධනවාදයත් සමාජවාදයත් වෙනුවට අපේම ශ්‍රීලාංකික ක්‍රමයක්...



          යටත් විජිතවාදයෙන් අපට අහිමි වුනු අපගේ ප්‍රෞඩ දේශීය අාර්ථික ක්‍රමය නැවත ගොඩනංවන්නට නිදහසෙන් පසුව වුවත් ගත් උත්සාහයන් අවමය. එසේම එම උත්සාහයන් ඉතා කෙටිකාලීනය. වසර 500 කිදී පමණ විනාශයට පත්වූ අපගේ සංස්කෘතික ආර්ථික සාරධර්මයන් වසර 10කින් ගොඩනැගීමට නොහැකිය. එහෙත් අපට ඒ සඳහා දැක්මක් අවශ්‍යය. එසේම වර්තමාන ලෝක දේශපාලනය හමුවේ අපට හුදෙකලා ආර්ථිකයක් ගොඩනැගීමට නොහැකියත එහිදී යම් ප්‍රමාණයක විවෘත ආර්ථිකයකට යාමට සිදුවේ. තාක්ෂණයෙන් ලෝකය අප පසුකර බොහෝ ඉදිරියට ගොස් ඇත. අපට ආරම්භ කිරීමට සිදුවන්නේ එම තාක්ෂණයන් සමගිනි. එසේ නොමැතිව හුදෙකලා රාජ්‍යයක් ලෙස නොවේ. එසේම අප අධික ණය බරකින් පීඩා විඳින රටකි. අප කුමන වෙනසක් සිදුකලත් එම ණයා ගෙවා දැමීමටද අවශ්‍ය නම් තවත් ණය ගැනීමටද සිදුවේ.
                           
   තිස් වසරක යුද්ධයෙන් අනතුරුව දැන් අපට ශීඝ්‍ර භෞතික සහ සමාජීය සංවර්ධනයකට කාලය එළඹ තිබේ. නමුත් අප ගමන් කරන්නෙ එය වෙත දැයි සැකයක්ද නැතුවා නොවේ. භෞතික සංවර්ධනය යම් ප්‍රමාණයකට සිදුවුවද සමාජීය සංවර්ධනයට අප කෙතරම් දායකත්වයක් දක්වන්නේද යන්න ගැටලුවකි. රටක දියුණුවට ජාතික සමගිය ඉතා වැදගත් සාධකයකි. ජනවර්ගයන් වශයෙන් බෙදී පවතින තෙක් යම් රටකට ඉදිරියට යාමට අපහසුය. වර්තමානයේ අප රටේ බොහෝ බෞද්ධයන් විශ්වාස කරන්නෙ මුස්ලිම් අන්තවාදීන් විසින් ශ්‍රී ලංකාව මුස්ලිම් රාජ්‍යයක් බවට පත්කිරීමට උත්සාහ කරන බවය. කුරගල ඓතිහාසික භූමිය අත්පත් කරගැනීම වැනි සිදුවීම් එයට යම් සාක්ෂීද සපයා ඇත. එහෙත් ගැටලුව වන්නේ සමාජ කණ්ඩායම් ඒ වෙනුවෙන් ක්‍රියාමාර්ග ගන්නා තෙක් රජය නිහඬ වීමයි. එසේ නොවී සමාජයේ ගැටුම් ඇතිවීමට පෙර රජය නීතියට යටත්ව ඉක්මන් ක්‍රියාමාර්ග ගැනීම ජනතාව අතර වාර්ගික හැඟීම් සහ බෙදීම් අවම කිරීමට හේතුවනු ඇත.
භෞතික සංවර්ධනය වුවද සිදුවන්නේ ඇමතිවරුන්ගේ සහ ජනාධීපති වරයාගේ අභිමතය පරිදිය. කෙතරම් අමාත්‍යංශ තිබුනද ඒවායේ විෂයට අදාල නිළධාරීන් සිටියද ප්‍රමුඛතාවය ලැබෙන්නේ දේශපාලන ප්‍රධානීන්ගේ සිතුම් පැතුම් මත වීම ඉතා අවාසනාවන්ත තත්වයකි. සැබැවින්ම එක ජනතා විරෝධී ක්‍රියාවකි. සිදු විය යුත්තේ රටේ සංවර්ධන අවශ්‍යතාවයන් පිළිබඳ ඒකාබද්ධ සැලැස්මක් සකස්කොට ප්‍රමුඛතාගතකොට පියවරෙන් පියවර සංවර්ධනය කිරීමය. එහෙත් දැන් සිදුවන්නේ ඇමතිවරයාගේ ආසනයේ කාපට් දමද්දී තවත් පාරක කෙසෙල් ගස් සිටුවීමටය. අවශ්‍යතාවය අනුව සංවර්ධනයේ ප්‍රමුඛතාවය ලබාදීම රාජ්‍ය ප්‍රතිපත්තියක් විය යුතුය. ඒ සඳහා සිදුවන දේශපාලන මැදිහහත්වීම සම්පූර්ණයෙන් නැවැත්වීමද කල යුතුය.
 
 සංවාදයට විවෘතයි

Monday, February 24, 2014

අකාලයේ මියැදෙන අවිචාරවත් තාරුණ්‍යය


අප නිතිපතා පිවිසෙන ෆේස්බුක් වෙබබ් අඩවිය අපගේ සමාජීය ජීවිතයේ අනිවාර්ය අංගයක් බවට පත්වී තිබේ. අති ධාවනකාරී සමාජය තුල එකිනෙකාට හමුවීමේ අවස්ථා අවම බැවින් මිතුරන් සමග සම්බන්ධතා පවත්වා ගැනීමට එය මනා පිටිවහලක් ව ඇත. තරුණ තරුණියන් අතරේ ප්‍රචලිතවූ එය දැන් වයස් භේදයකින් තොරව සියලු දෙනා විසින් භාවිතා කරයි. සමාජය හුදෙකලා බවින් මුදවන්නට ෆේස්බුක් තුලින් සිදුවන කාර්යභාරය ඉතා අගනේය.
   මාධ්‍ය වාරණයන් ක්‍රියාත්මක වන රටවල විකල්ප මාධ්‍යක් ලෙස මහගු මෙහෙවරක් ඉටුකරන ෆේස්බුක් සමාජ ජාලය සමාජයේ සෑම මට්ටමකම ජනතාව හට ඉතා ඉක්මන් සහ සරළව දැනුම සහ තොරතුරු ගෙනයන මාධ්‍යක් බවට පත්වී තිබේ.
     මෙවන් වටිනාකමකින් යුතු ෆේස්බුක් වෙබ් අඩවිය තුලද තම වපසරිය හදුනා නොගැනීම තුල බොහෝ තරුණ තරුණියන් විවිධ අපහසුතා වලට ලක්වේ. එහි පවතින පහසුවෙන් මිතුරන් ඇතිකරගැනීමේ ක්‍රමය අවභාවිත කිරීම සහ අනන්‍යතාවකින් තොරව පුද්ගල ගිණුම් පවත්වාගත හැකිවීම මත මෙම සිදුවීම් බහුල වේ. එහිදී තරුණියන්ගේ නමින් ව්‍යාජ ගිණුම් පවත්වාගනිමින් ඒ සදහා අන් අයගේ ඡායාරූප භාවිත කිරීම මෙම ගැටලු අතරේ ප්‍රමුඛත්වය ගනී. ප්‍රේම සම්බන්ධතා ඇතිකර ගැනීමේදීද විචාරශීලී බවකින් තොරව ෆේස්බුක් ගිණුම් විශ්වාස කිරීමද වරතමාන සමාජයේ ඇති ගැටලුවකි. එවැනි අණුවන ක්‍රියාවන් සමාජ විරෝධී ක්‍රියාවන්ට අතවැනීමකි.
  මෙම තත්වයන් යටතේ අන් රටවලට වඩා අප රටතුල සියදිවි නසාගැනීම් අවාසනාවන්ත සිදුවීම් බහුල වීමට හේතුව වනුයේ අප රටේ තරුණ තරුණියන් තුල මානසික පීඩයන් දරාගැනීමේ හැකියාව අවම වීම, සමාජ අවබෝධයන් අවම වීම සහ නොයෙකුත් පෞර්ෂත්ව ගැටලු වේ. රජයද ෆේස්බුක් තහනම් කිරීම වෙනුවට සොයාබැලිය යුත්තේ සමාජ දැනුමෙන් පරිපූර්ණ මනා පෞර්ෂත්වයකින් යුත් තරුණ පරපුරක් ගොඩනැගීම කෙරෙහිය. එවන් තරුණ පරපුරක් ප්‍රේම සම්බන්ධතාවයක් බිඳීයාම හෝ දෙමාපිය අවවාදය මරණයෙන් කෙළවර විය යුතු කාරණයක් නොවන බව තේරුම් ගනු ඇත.


සංවාදයට විවෘතයි

Wednesday, January 29, 2014

විධායකයේ කඩුපහරට නීතියේ හිස නමන්න

     1978 වසරේදී ජේ ආර් ජයවර්ධන රජය විසින් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී පාලන ක්‍රමය තුල සර්වබලධාරී රජකු තනමින් විධායක ජනාධිපතිවරයකු සහිතව ව්‍යවස්ථාව සකස් කලේය. නීතියට හිස නොනමන රජකු බඳු ජනපති තනතුර ජනතාවට දංගෙඩියක් වනු ඇත්දැයි ජේ ආර් ජයවර්ධන මහතා නොසිතන්නට ඇත. ඒ තනතුරට පත්වන්නේ පෘථග්ජන මිනිසකු බව දේශපාලන විශාරදයන්ට අමතක වන්නට ඇත. නොඑසේ නම් යම් දිනෙක තමන් විපක්ෂයට පැමිණෙන බව අමතක කරන්නට ඇත.
    ත්‍රස්තවාදය පරදා ලද  ජයග්‍රහණයත් සමග ශක්තිමත් නායකත්වයක අගය සියලුදෙනා කථාකරන්නට ගත් නමුත් නීතියේ පාලනය දේශපාලනීකරණය වී ඇත්තේ විධායක ජනපතිවරයාට ලැබී ඇති මෙම මුක්තිය නිසා බව ඔවුනට වැටහෙන්නේ නැත. නොඑසේනම් තමාද එහි වාසි ලබන්නකු නිසා ඒ ගැන කථාකරන්නේ නැත. ජනපතිවරයාට ඇති හිතවත්කම නීතියට එපිටින් යාමේ බලපත්‍රයක් ලෙස භාවිතාරන බලවතුන් තම ජාවාරම් සහ දූෂණ ඉතා නිදහසේ කරගෙන යයි. මිනීමැරුමකින් සිරගත වුවත් එයින් නිදහස් වීමට අවශ්‍යවන්නේ ජනපතිවරයාට ඇති සුහදත්වයයි. එහිම දෙවන අදියර වශයෙන් සැකකරුවා වැරදිකරුවා බවට පත්වන්නේ ආණ්ඩුවට අවශ්‍ය ආකාරයට මිස උත්තරීතර නීතියට එකඟව නොවේ. ආණ්ඩුවට විපක්ෂ නම් පැමිණිලිකරුවා විත්තිකරුවා බවට පත්වීමද ඉතා සුලභ කාරණයකි.
     මනාප ඡන්ද ක්‍රමයද මේ දූෂිත දේශපාලනය තවත් වැඩිදියුණු වන ප්‍රධාන සාධකයක් වන අතර මැතිවරණ සමය ජනතාව රවටාගැනීම සඳහා විශාල සටනක් ක්‍රියාත්මක වන කාලසීමාවක් බවට පත්වී තිබේ. අපේක්ෂකයකුගේ පූර්ව ක්‍රියාකළාපය ඇගයීමට ලක්කර තම කැමැත්ත ප්‍රකාශ කිරීම ඡන්දයකදී සිදුවියයුතු වුවත් සිදුවන්නේ අධික ධනයක් නාස්තිකරමින් ජනතාව මුලාකර ඡන්දය ලබාගැනීමයි. මෙම ක්‍රමය තුල ජනහිතකාමී පුද්ගලයන් වෙනුවට විවිධ ජාවාරම් වලින් ධනය රැස්කරගත් දූෂිතයන්ට වැඩි අවස්ථාවක් ලබාදීමට පක්ෂ නායකයන්ද ක්‍රියාකරයි. බලයට පත්වූ පසු තම ජාවාරම් රිසිසේ කරගෙන යන්නට නීතියේ මුක්තිය ඔවුනට ලැබෙන්නේ ජනපතිවරයාට පක්ෂපාතී විමේ ආශිර්වාදයෙනි.
එසේම  සංවර්ධනයේ නාමයෙන් කොමිස් ලැබෙන ව්‍යාපෘතිවලට පමණක් ගිජුබවක් දක්වන නායකයන් සංවර්ධනය ලෙස හඳුනාගෙන ඇත්තේ විශාල ඉදිකිරීම් සිදුකිරීමයි. ජතතා අපේක්ෂාවන් වෙනුවට නායකයන්ගේ සිහින සැබෑකිරීමේ පිලිවෙතක් අනුගමනය කරන වත්මන් ආණ්ඩුව සියලු රාජ්‍ය ආයතනයන් තම දේශපාලන ග්‍රහණයෙහි තබා ගනිමින් තම අත්තනෝමතික ගමනක නිරත වෙයි. තම ගෝලබාලයන් කුඩු වෙළඳාමේද ස්ත්‍රී දූෂණයන්හි මෙන්ම මහ පරිමාණ වංචාවන්හි නිරතවන බව ජනහිතවාදී නායකයන්ට නොපෙනෙයි. එක් කොටසක් සිරගත වෙද්දී සමාජයේ ගැරහීමට ලක්වූ තවත් පිරිසක් දේශපාලන වේදිකාවට ගෙනඒමට ඔවුන් කටයුතු කරයි. මෙසේ  තම පුද්ගලික ලාභ උදෙසා ජාතියක් උගසට ලබන පාලකයන් තම හෘද සාක්ෂියේ දඬුවමෙන් නම් ජීවිතය තොරවී යනතෙක් ගැලවී නොයනු ඇත.
සංවාදයට විවෘතයි