මනසින් ලෝකය දකින්නට ...

මනසින් ලෝකය දකින්නට ...

Friday, August 28, 2015

මෛත්‍රී හටන


මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතා ජනපති වූයේ රටේ ජනතාවගේ වාසනාවටය. ඉවක් බවක් නැති මහා පරිමාණ ණය ව්‍යාපෘති හරහා චීනය අප රට ගිලගනිමින් සිටිද්දී එය යම් පමණකට සමනය කරන්නට ලැබුණු විරාමයක් ලෙස ජනවාරි අටවැනිදා විප්ලවය හැඳින්විය හැකිය. එය විප්ලවයක් වන්නේ රජකු ලෙස පෙනී සිටි මහා පරිවාර බලයකින් හෙබි මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදීව පරාජය කිරීමට හැකිවූ නිසාය. එසේම චීනය ණය ව්‍යාපෘති මගින් රට ගිලගන්නේ නම් දැන් එම ව්‍යාපෘති සිදුකරන්නේ චීනය නොවේදැයි ඔබ ප්‍රශ්න කරනු ඇත. එය සැබෑවකි. එහෙත් අප තේරුම් ගත යුත්තේ එම ව්‍යාපෘති වල කාලීන අවශ්‍යතාවයය. අප ව්‍යාපෘති කළ යුත්තේ අප රටට ඇති අවශ්‍යතාවය මත මිස චීණය ඒ සඳහා දක්වන උනන්දුව මත නොවේ. සෘජු විදේශ ආයෝජන ආයෝජකයාගේ යෝජනාවක් මත සිදු වුවත් එය එටට කෙතරම් උචිත දැයි අප තීරණය කළ යුතුය. ජනතාව පාලකයකු පත්කර ඇත්තේ ඒ සඳහාය. ජේම්ස් පැකර් කැසිනෝ ශාලාවක් ඇරඹීමට සූදානම් වූ පමණින් එයට ඉඩදීම පාලකයාගේ කාර්යභාරය නොවේ.

            ලෝකයේ මහාපරිමාණ ව්‍යාපෘති බොහොමයකට ණය පහසුකම් ලබාදීම චීනය විසින් සිදුකරනු ලැබේ. එහෙත් එම රටවල් ණය ලබාගන්නේ එකී රටට ඇති අවශ්‍යතාවය සහ ආපසු ගෙවීමේ හැකියාව මතය. ණය දෙන නිසා ලබාගෙන අවසානයේ ගමේ පොලී මුදාලිට කියන ලෙසින් මට සල්ලි නැතැයි කීමට ආණ්ඩුවකට නොහැක. රාජපක්ෂ ආණ්ඩුව අසීමිතව ණය ලබාගත් ආකාරය අනුව තව වසර කීපයක් ගතවූයේ නම් අප රටටද සිදුවන්නේ එවැන්නක්ය. මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතා ජනපති වීම රටේ වාසනාවක් වන්නේ ඒ නිසාය.

මෙවර මහ මැතිවරණයේදී වුවද ජනපතිවරයා සිදුකලේ මහා සටනකි. මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා අගමැති වීම ඔහු හිතාමතාම වැලැක්වුවේය. එය රටේ අවශ්‍යතාවයකි. මහින්ද රාජපක්ෂ අගමැතිවීම ජනවාරි අට ජයග්‍රහණය ආපසු හැරවීමකි. එහෙත් මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා නැවත සක්‍රිය දේශපාලනයට නොආවේ නම් මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතා මෛත්‍රීපාලනයක් පහසුවෙන් බිහිකරගනු ඇත. මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා මැදට පැන මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතාගේ ඡන්ද බොහොමයක් එජාපයට හරවා යැව්වේය. එසේ නොවන්නට සන්ධානය ඡන්දයෙන් ජයගනු නියතය.


දැන් වුවද ජනපතිවරයා සිදුකරන්නේ විශාල සටනකි. ඔහුට ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය රාජපක්ෂලාගේ වහලුන්ගෙන් ගලවාගැනීමටද අවශ්‍යය. එසේම එජාප පාලනය සමග මෛත්‍රීපාලනය ඇතිකරන්න‍ටද අවශ්‍යය. එය සිතන තරම් පහසු කටයුත්තක් නොවේ. එහෙත් ඈත සහ මෑත අතීතයේ මෛත්‍රීපාල සිරිසේන චරිතය දෙස බැලීමේදී මේ සඳහා ඔහුට ඇති හැකියාව ප්‍රමාණවත් බව හැ‍ඟේ. රටවැසියන් ලෙසද ඒ සඳහා ඔහුට ශක්තියක් වීම අප සැ‍මගේ යුතුකමකි. ඒ ඔහු පරිපූර්ණ නිසා නොව අනෙකුත් නායකයන්ට සාපේක්ෂව ඔහු ඉතා ඉදිරියෙන් සිටින නිසාය. 

සංවාදයට විවෘතයි

Tuesday, August 11, 2015

එජාපය යන්නේ වැරදි පාරේ

ජනවාරි අටවැනිදා පෙරලිය එක්සත් ජාතික පක්ෂය තනිව කරන ලද්දක් නොවේ. එය ගෝත්‍රික පාලනයට එරෙහි ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයට කැපවූ සියලු ශ්‍රී ලාංකිකයන්ගේ උත්සාහයක ප්‍රතිඵලයකි. ඒ වන විට එජාපයට පැවතියේ ලක්ෂ හතලිහකටත් අඩු ඡන්ද ප්‍රමාණයකි. එය ලක්ෂ හැට දෙකක් දක්වා ඉහලට ගෙන ආවේ රාජපක්ෂ පාලනයේ අමිහිරි බව සහ මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතා කෙරෙහි තිබූ විශ්වාසයද එකතුව මිස එජාප ආණ්ඩුවක් අවශ්‍යව තිබූ නිසා නොවේ.

ආණ්ඩුවක් පත්කරගැනීමේදී බහුතර ජනතාව ප්‍රතිපත්තිමය කරුණු වලට වඩා තමාට ලැබෙන සෘජු ලාභයන් සහ භෞතික සංවර්ධනයට මුල්තැන ලබාදෙයි. ආර්ථිකයට කුමන ඉරණමක් අත්වුවත් මහින්ද රාජපක්ෂ රජය විසින් ඉදිකරන ලද අධිවේගී මාර්ග ආකර්ෂණීය දෙයක් වන්නේ ඒ නිසාය. එසේම එල්ටීටීඊය මුලිනුපුටා දැමීම හේතුවෙන් අගුලු දැමුනු ඡන්ද විශාල ප්‍රමාණයක්ද මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා සතුව පවතී. මෙසේ බලන විට එජාපය තවමත් සිටින්නේ සන්ධානයට පසුපසිනි
.
දැනට එජාපයට ඇති අභියෝගය වන්නේ හංසයාට ලැබුන ඡන්ද අලියා වෙත අද්දවා ගැනීමත්  සන්ධානයට ගියවර ඡන්දය දුන් විචාරශීලී පිරිසෙන් කොටසකගේ විශ්වාසය දිනා ගැනීමය. නමුත් මේ කාරණා දෙක සඳහා ඔවුනගේ ප්‍රචාරණ ක්‍රමවේදය හේතුවී ඇත්දැයි. ඇතිවන්නේ සැකයකි. රාජපක්ෂ පාලනයට දොස් නැගීමෙන් එය කළ හැකියයි එජාපය සිතන්නේ නම් එය අනුවණ කමකි. මන්ද යත් එමගින් සන්ධාන පාක්ෂිකයාට එජාපය කෙරෙහි ඇතිවන්නේ වෛරයක් පමණි. එය කිසි ලෙසකවත් ඡන්ද හැරවීමේ ක්‍රමයක් නොවේ.

    එජාපය පාර්ලිමේන්තුවේ වැඩි බලයක් ගෙන ආණ්ඩුවක් පිහිටුවීමට නම් අනුගමනය කළ යුත්තේ වඩාත් මෛත්‍රීසහගත සහ උපක්‍රමශීලී වැඩපිලිවෙලකි. ඔවුන් කිව යුත්තේ මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා අධිවේගී මාර්ග ඉදිකිරීම යහපත් දෙයක් බවත් එවැනි යහපත් දේ වඩා වේගවත්ව දූෂණයෙන් තොරව ඉදිරියටත් ක්‍රියාත්මක කරන බවකි. ඒ ආකාරයට පසුගිය රජයේ තිබූ සියලු යහපත් දේ සම්බන්ධයෙන් කළයුත්තේ වඩා කෘතඥ සහ අවෛරී ප්‍රචාරණයකි.එවිට එජාප පිලිවෙත ගැන අධ්‍යයනය කරන්නට සහ ඒ වෙත ආකර්ශණය වන්නට යම් පසුබිමක් සැකසේ.  එසේ නොමැතිව ද්වේශය පැතිරවීමෙන් ජනතාවගේ සිත් ආකර්ශණය නොවේ. 

සංවාදයට විවෘතයි

Monday, March 23, 2015

යහපාලනය වහ වීම





රාජපක්ෂ පවුල් පාලනයට සමුදී ජනතාව විසින් මෛත්‍රීපාලනය ඇතිකර ගත්තේ පෙර පැවති පාලනයේ දුර්ගුණ වෙනුවට යහපත්වූ පාලන ක්‍රමයක් බිහිකර ගැනීමටය. එම පාලනය වෙනුවෙන් ඉදිරිපත්වූ පක්ෂ සහ සංවිධාන මෙන්ම ජනපති අපේක්ෂකයා වූ මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතා පෙනී සිටියේ කෙටිකාලීන සහන වෙනුවෙට වඩා තිරසාර වූ ව්‍යවස්ථාමය ප්‍රතිසංස්කරණ වෙනුවෙනි. එම වෙනසට අදාල ක්‍රියාකාරකම් මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතාගේ ප්‍රතිපත්ති ප්‍රකාශනය තුල අන්තර්ගත වූ අතර එම ක්‍රියාකාරකම් ඇතුලත්කර සැකසූ දින සියයේ වැඩසටහන විපක්ෂයේ මැතිවරණ ව්‍යාපාරය වඩා ආකර්ශණීය එකක් වන්නට හේතුපාදය විය.
    දින සියයේ වැඩසටහන තුල ආර්ථිකමය සහන ඇතුලත්කර තිබුනද එහි ප්‍රධානම අංගය වූයේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය ස්ථාපිත කරන ව්‍යවස්ථාමය වෙනස්කම්ය. එම වෙනස්කම් සඳහා අවශ්‍ය සහය පාර්ලිමේන්තුවේදී ලබාගැනීම එවකට අභියෝගයක් වුවද ජනපතිවරණ ජයග්‍රහණයෙන් පසුව මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මැතිතුමාට ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයේ සභාපතිත්වය ලැබීමත් සමග යම් අස්වැසිල්ලක් විය. දින සියයේ වැඩසටහන තුල සර්ව පාක්ෂික ඇමති මණ්ඩලයක් පිහිටුවන බව සඳහන් වුවද ජනපතිවරණයෙන් පසුව බිහිවූයේ එජාප බහුතර ඇමති මණ්ඩලයක් සහිත ආණ්ඩුවකි. එය මෛත්‍රීපාලනයක් වෙනුවෙන් කැපවූ එජාප පාක්ෂිකයන්ගේ උද්දාමයට හේතු වුවද මධ්‍යස්ථ පිරිස විමතියට පත්කිරීමටද එය හේතුවිය.
            කෙසේ නමුත් මන්දගාමීව හෝ දින සියයේ වැඩසටහන ඉදිරියට යද්දී ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයට මුවාවෙමින් මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතාගේ නායකත්වයට ඉහලින් යමින් නිදහස් පක්ෂ පාර්ලිමේන්තු කණ්ඩායම එජාප ආණ්ඩුවේ ක්‍රියාකාරීත්වය වැටබඳින්නට උපරිම උත්සාහ ගත්හ. දූෂණ අක්‍රමිකතා සඳහා සඳහා විරෝධය පළකිරීම රටට යහපත් කාරණයක් වුවද ව්‍යවස්ථාමය වෙනස්කම් සඳහා අවශ්‍ය සහයෝගය ලබාගැනීමේදී ප්‍රතිගාමී විවේචන එල්ලකිරීමක්ද දක්නට ලැබීම රටට උදාවූ අවාසනාවන්ත තත්වයක් විය. එම කාරණය මත යහපාලනයක් වෙනුවෙන් ප්‍රති‍ඥා දුන් මෛත්‍රීපාල සිරිසේන ජනපතිවරයාට පාර්ලිමේන්තුව තුල ව්‍යවස්ථා සංශෝධන සඳහා සහයෝගය ලැබේදැයි ඇතිවූයේ සැකයකි.
            19වන සංශෝධනය යනු රට නිසි මගට ගැනීම සඳහා අත්‍යාවශ්‍ය ප්‍රතිසංස්කරණයකි. නමුත් දේශපාලන බල අරගලයක ‍ පැටලී සිටින දේශපාලකයන්ට ඒ පිළිබඳ තැකීමක් නැත. තම දේශපාලන පැවැත්ම මිස රටේ හෙට දවස ගැන නොසිතන දේශපාලකයන් 19 වන සංහෝධනයට පාර්ලිමේන්තුව තුල විරුද්ධ නොවනු ඇතැයි අපේක්ෂා කළ නොහැකිය. එසේම ‍පාර්ලිමේන්තුව තුල නූගතුන්, එතනොල් ජාවාරම්කරුවන්,  කුඩු ජාවාරම්කරුවන්, මැරයන් සහ දූෂීතයන් සිටින බවද නොරහසකි. රටේ රාජ්‍ය යාන්ත්‍රණය දේශපාලනීකරණයෙන් මුදවාලූ විට එවැන්නන්ට අනාගතයක් නැතිවීම හේතුවෙන් ඔවුන් මෙවැනි සංශෝධන ගෙනඒම වලක්වාලීමට හැකි හැම පියවරක්ම ගනු ඇත. ඇතමුන් සිතන ලෙස හොඳ දේට සහය නොදී සිටින්නේ කෙලෙසදැයි යන්න දූෂිතයන්ට අභියෝගයක් නොවේ.
      එවැනි වටපිටාවක රටට අත්‍යාවශ්‍ය ප්‍රතිසංස්කරණ වෙනුවෙන් අවශ්‍ය බලය ගොඩනගාගැනීම සඳහා යම් සීමාව ඉක්මවූ පියවරයන්ට එළඹීමට වත්මන් ජනපතිවරයාට සහ අගමැතිවරයාට සිදුවී තිබේ. ඉතාම කෙටිකළක් සඳහා ජාතික ආණ්ඩුවක් පිහිටුවීමේ අරමුණ එම දේශපාලනික බලය ගොඩනගාගැනීම මිස පුද්ගලයන් සතුටුකිරීම නොවේ.  එවැනි ආකාරයකට හෝ මෙම ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය සිදුකර නොගතහොත් අපට උදාවූ ස්වර්ණමය අවස්ථාව ගිලිහී යනු ඇත. අප රට සැමදා තනි පුද්ගල අභිලාශ වෙනුවෙන් ඒකාධිපති පාලකයන්ගේ ග්‍රහණයේ පවතිනු ඇත. එබැවින් මෙම දේශපාලනික තත්වය බුද්ධිමත්ව වටහා ගනිමින් ‍ඉදිරි කෙටි කාලසීමාව පාලන ක්‍රමයේ වෙනසක් වෙනුවෙන් පෙනී සිටීම අප සැමගේ වගකීමකි. 

සංවාදයට විවෘතයි

Tuesday, February 24, 2015

මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා කාල්ටන් නිවසේ තම විශ්‍රාම දිවිය අරඹනු ඇත




මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා මේ රටේ ජනාදරයට පත් නායකයන් අතර පෙරමුණ ගන්නෙකි. එතුමාගේ පරාජයෙන් පසුව වුවත් නුගේගොඩ පැවැති රැලියට අතිවිශාල ජනකායක් එක්වූයේ ඒ නිසාය. බස් වලින් රැගෙන ආවත් ඒ බලෙන් රැගෙන ආ පිරිස් නොවේ. ඔවුන්ගේ දේශපාලනික මතය හෝ දැනුම කුමක් වුවද මහින්ද යනු තමන්ගේ දේශපාලනික නායකයා බව තවමත් පිලිගනිති. එය අපට බලෙන් බැහැර කළ නොහැකිය. එම තත්වයට මූලික හේතුව වූයේ අප රටේ පසුගිය කාළයේ ක්‍රියාත්මක වූ උතුරු කොරියානු වර්ගයේ ජනමාධ්‍ය භාවිතය බව නොරහසකි. අපට සියලු දේ ලැබෙන්නේ නායකයා නිසාය, එතුමා වීරයෙකි, අප එතුමා හා එක්ව විදෙස් කුමන්ත්‍රණයන්ට එරෙහිව සටන් කළ යුතුය යන්න උතුරු කොරියාවේ පෙරපාසලේ සිට විශ්ව විද්‍යාලය දක්වා ඉගැන්වෙන දෙයකි. ඉන් ඔබ්බට යන්නට ජනමාධ්‍යයක් උතුරු කොරියාවේ නැත. උතුරු කොරියාවෙන් පලාගිය ඇතැම් පුද්ගලයන් වසර 10කට පසුවත් තම නායකයා රූපවාහිනියෙන් දකිද්දී හැඟීම්බර බවට පත්වෙයි. ඒ ජනමාධ්‍ය මගින් ඔවුන් පත්කොට ඇති මොල සේදීම හේතුවෙන් මිස නායකයාට ඇති ගෞරවයක් නිසා නොවේ. අප රටේ මාධ්‍ය පූර්ණ වශයෙන් ඒ තත්වයට පත් නොවුනද ගියේ ඒ අඩිපාරේය. එබැවින් එම මොල සේදීමට ලක්වූ පිරිස් මාසයකින් එම තත්වයෙන් මිදෙනු ඇතැයි අපට සිතිය නොහැකිය. මේ කියන්නේ නුගේගොඩට පැමිණි සියලු දෙනා මොල සේදීමට ලක්වූවන් යැයි කියා නොවේ. නුගේගොඩට පැමිණි අය අතර තම ලිපිගොනුව වංචා දූෂණ ‍කොමිසමේ පොරොත්තු ලේඛණයේ සිටින අයද කුඩු ව්‍යාපාරයේදී මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාගේ රැකවරණය ලද්දන්ද දේශපාලනික අනාථයන්ද සිටියහ.  මොලසේදූ අය හොරුන් කුඩුකාරයන් සහ අනාථයන්ට අමතරව තවත් අයද එහි සිටින්නට ඇත. මන්ද යත් මහින්දවාදීන් සියලුදෙනා සමාජ විරෝධීන් යයි කියන්නට අපට නොහැකි බැවිනි.
            මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා නැවත අගමැති කරන්නට මහත් වෙහෙසක් ගන්නේ විමල් වීරවංශ මහතාය. විමල් වීරවංශ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ සිටියදී රටටම වීරයෙක් විය. නමුත් දැන් ඔහු වීරයකු වන්නේ ඔහුට හා ඔහු වටා සිටින අල්ප වූ පිරිසකට පමණි. ඔහුගේ දේශපාලන භාවිතාව තුලින්ම ඔහු දේශපාලන කුණු කූඩයේ මායිමට ගෙනැවිත් හමාරය. එවැනි වටපිටාවක මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා තමා ගොඩනගාගත් දේශපාලනික පෞර්ෂය විමල් වීරවංශ වැන්නකුගේ මගපෙන්වීමට අනුව උගසට තබන්නේදැයි සිතිය යුතුය. ඉදිරියේදී ඇතිවන දේශපාලන සහ ව්‍යවස්ථාමය වෙනස්කම් අනුව දේශපාලනය එතරම් සැප ඇති තැනක් නොවනු ඇත. තම පෞර්ෂය හෝ බලය පෙන්වීමට වඩා ජනතා බලවේග වල සහ ජනමාධ්‍යයෙන්හි සිරකරුවකු වීමට දේශපාලකයාට සිදුවනු ඇත. එවැනි පරිසරයක සාර්ථකව ක්‍රියාත්මක විය හැකි වන්නේ අල්පේච්ඡ, සරළ හා සාධාරණ පාලකයකුට පමණි. එවැනි වපසරියක මහින්ද රාජපක්ෂ වැනි අයකුට කෙතරම් පහසුවෙන් දේශපාලනයේ නිරතවිය හැකි දැයි ඇතිවන්නේ ගැටලුවකි. අගමැතිධූරය අපේක්ෂාවෙන් එතුමා පැමිණියද මේ වන විටත් නිදහස් පක්ෂය කටයුතු කරමින් ඇත්තේ එවැනි අවස්ථාවක් උදාකර නොදීමටය. එසේ වන්නේ නම් මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාට සිදුවන්නේ විකල්ප කණ්ඩායමක් ලෙස ඡන්දයට පැමිණ ජයග්‍රහණය කළත් පසුපෙල මන්ත්‍රීවරයකු ලෙස කටයුතු කිරීමටය. විධායක ජනාධීපති බලතල සමග රජකු ලෙස කටයුතු කළ එතුමාට පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරයකු ලෙස කටයුතු කිරීම කෙතරම් පහසුදැයි එතුමා සිතිය යුතුය. එසේ නම් තමාදැනට පවතින ජනතා ප්‍රසාදය සමග යුදබියෙන් රට මුදවාගත් නායකයා ලෙස තම ගෞරවය ආරක්ෂා කරගන්නේද විමල් වීරවංශගේ පාර්ලිමේන්තු ගමන වෙනුවෙන් එම ගෞරවය කැපකරන්නේද යන්න එතුමා සිතිය යුතුය. එය නිවැරදිව ‍තීරණය කිරීමට එතුමාගේ දේශපාලනික දැනුම ප්‍රමාණවත්ය.
       ඒ තීරණය කෙසේ වෙතත් මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා අගමැති කරන්නට රටපුරා ජනරැලි පැවැත්වෙයි. එය දේශපාලනිකව අනාථභාවයට පත්වී සිටින පිරිස ප්‍රීති ප්‍රමෝදයට පත්කිරීමට හේතුවක් වනු ඇත. නමුත් අවසානයේ මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා යථාර්ථය අව‍බෝධකරගනිමින් මැතිවරණයට ඉදිරිපත් නොවන බව පැවසූ විට විමල් වීරවංශ වැටෙන්නේ කබලෙන් ලිපටය. ඡන්ද පදනමක් නැති වාමාංශීක පක්ෂ වලටද යනඑන මං නැතිවනු ඇත.එයින් කෝපයට පත්වන දේශපාලන තක්කඩිභාවයෙන් මංමුලාවූ විමල් වීරවංශගේ දෙපිට කැපෙන විවේචනයට මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාද ලක්වේ යැයි විමල් වීරවංශගේ අතීතය ගැන සිතීමේදී අපට අනුමාන කළහැකිය. එනමුදු ඒ කිසිවකින් නොසැලෙන  මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා කාල්ටන් නිවසේ තම විශ්‍රාම දිවිය අරඹනු ඇත.
(මෙය දේශපාලන පුරෝකථනයකි ඔබගේ අදහස් මීට වඩා වෙනස්විය හැක)


සංවාදයට විවෘතයි

Monday, February 23, 2015

ඉදිරි මැතිවරණය හා දේශපාලන පක්ෂවල අනාගතය

ඉදිරියේදී පැවැත්වීමට නියමිත මහමැතිවරණය ශ්‍රී ලංකාවේ පැවැත්වූ මැතිවරණ අතර වැඩිම ඡන්ද බෙදීයාමක් ඇතිවන මැතිවරණය වනු ඇත. කිසිදු පක්ෂයකට 50% ඉක්මවීමට නොලැබෙන අතර. බහුතරය තීරණය වීමටද ජාතික හෙළ උරුමය සහ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී පක්ෂයේ සහය බලපාන බවද පෙනී යයි. ඊ්ට අමතරව මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාගේ සහය ඇතිව හෝ නැතිව විමල් වීරවංශ ඇතුලු පෙරමුණක් පැමිණීමට ඉඩ ඇති අතර මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාගේ සහය ලැබුණහොත් ඔවුනටද සැලකියයුතු ඡන්ද ප්‍රමාණයක් හිමිවනු ඇත. නමුත් සිදුවීමට බොහෝදුරට ඉඩ ඇත්තේ අවසානයේ මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා තම ගෞරවය ගැන සිතා තමාගේ සහය ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයට පළකිරීම බව අපේක්ෂා කළ හැකිය. එසේ වුවහොත් විමල් වීරවංශ ක්‍රමයෙන් මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා විවේචනය කිරීමට පටන්ගෙන නැවත වාමාංශීක මධ්‍යස්ථ ස්ථාවරයකට පැමිණීමට ඉඩ තිබේ. ඒ අනුව මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාගේ සහය නොමැති වාමාංශීක පෙරමුණකට 5% ඉක්මවීම පවා අපහසු කරුණක් වනු ඇත.
    පසුගිය ආණ්ඩුවේ සිටින දූෂීතයන් ප්‍රමාණය හේතුවෙන් ජාතික හෙළ උරුමයටද නිදහස් පක්ෂය හා එක්ව තරඟවැදීමට හැකිදැයි ඇතිවන්නේ ගැටලුවකි. ඒ අනුව ඔවුන්ට විකල්ප දෙකක් ඉතිරිවේ. පවතින තත්වය යටතේ දූෂණ විරෝධී පෙරමුණකට සමාජයේ ඉඩක් පවතින අතර ඒ අනුව හෙළ උරුමයට දූෂණ විරෝධී සංධානයක් ලෙසද ඉදිරියට පැමිණීය හැකිය. දෙවැන්න වන්නේ එක්සත් ජාතික පක්ෂය හා එක්ව තරඟ වැදීමයි. නමුත් අලියා ලකුණින් තරඟ වැදීමට ජාතික හෙළ උරුමය කැමැත්තක් දක්වන්නේදැයි පැහැදිලි නැත. ජනතා විමුක්ති පෙරමුණද මෙවර මැතිවරණයට ඉදිරිපත් වනු ඇත්තේ සියලුදෙනා හොරු බවත් එකම විකල්පය ඔවුන් බව පවසමිනි. එම සටන් පාඨය තහවුරු වන සිදුවීම්ද දින සියය තුල සිදුවූ නිසා ජනතා විමුක්ති පෙරමුණටද සැලකිය යුතු ඡන්ද පදනමක් ගොඩනගාගැනීමට හැකිවනු ඇත. එය 11%කට ආසන්න අගයක් වනු ඇතැයි අපේක්ෂා කළ හැකිය.
       මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාට ලැබුණු ඡන්ද ලක්ෂ 58ක් පිළිබඳව පැවසුවද ඉදිරි මැතිවරණයේදී එම ප්‍රමාණයෙන් ඡන්ද පොලට යන්නේ ලක්ෂ 45කට ආසන්න ප්‍රමාණයකි. එයින් යම් ප්‍රමාණයක් විමල් වීරවංශ මහතාගේ පෙරමුණට ලැබෙන අතර මාධ්‍ය සංදර්ශන හේතුවෙන් අනවබෝධයට ලක්වූ පිරිස්ද ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයට එරෙහිව ඡන්දය ප්‍රකාශ කරනු ඇත. එවිට ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයට හිමිවනු ඇත්තේ ලක්ෂ 35කට ආසන්න ඡන්ද ප්‍රමාණයකි. පසුගිය ජනපතිවරණයේදී වලංගු ඡන්ද සංඛ්‍යාව 12123452 විය. සාමාන්‍ය ඡන්ද ප්‍රකාශ කිරීමේ ප්‍රතිශතය අනුව පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයේදී අපේක්ෂා කළහැකි වන්නේ ඡන්ද 9600000පමණි. ඒ අනුව ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයට ලැබෙන්නේ 37%කට ආසන්න ප්‍රතිශතයකි.
   ජාතික හෙළ උරුමයේ සහ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී පෙරමුණේ සහ ලැබුණහොත් දැනට ප්‍රකාශ කර ඇති ශ්‍රී ලංකා මුස්ලිම් කොංග්‍රසයේ සහයද සමගින් එක්සත් ජාතික පක්ෂයට 43% කට ආසන්න ප්‍රතිශතයක් ලැබෙනු ඇතැයි අපේක්ෂා කළ හැකිය. එවිට රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතාගේ අගමැතිදූරය තවදුරටත් සුරැකේ. එසේම පිහිටුවන ජාතික ආණ්ඩුවේ බහුතර බලයද එක්සත් ජාතික පක්ෂයට හිමිවේ. නමුත් මේ ආකාරයෙන් සිදුවන්නට ජාතික හෙළ උරුමයේ සහය සහ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී පක්ෂයේ සහය එක්සත් ජාතික පක්ෂයට ලැබිය යුතුය. එසේම මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා විමල් වීරවංශගේ උගුලට අසුනොවිය යුතුය.


සංවාදයට විවෘතයි