මනසින් ලෝකය දකින්නට ...

මනසින් ලෝකය දකින්නට ...

Sunday, November 23, 2014

මෛත්‍රියෙන් ගමන යමු




2015 මැතිවරණ සටනේ හොඳම පරාජිතයා වීමේ භීතිකාවෙන් පෙලෙන මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා සිරස රූපවාහිනියේ සටන වැඩසටහන විකාශය අවහිර කරමින් වැඩ ඇල්ලුවේය. කෙසේ නමුත් ෂැඩෝ බොක්සිං ගසා හති වැටී සිටින එතුමාට නොසිතූ ආකාරයේ තරඟකරුවකු පැමිණ අභීයෝග කරන විට තිගැස්සීමකට ලක්වී ඇත. මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතා විසින් වත්මන් ආණ්ඩු අභ්‍යන්තරයේ පවතින තිත්ත ඇත්ත එකින් එක හෙලිකිරීමේදී ඇතිවන අපහසුතාවයන් මගහරවා ගැනීමට මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා ඉතා මර්දනකාරී ක්‍රියාදාමයක් දියත් කරනු ඇතැයි 2010 වසරේ පූර්වාදර්ශයට අනුව අපේක්ෂා කල හැකිය. ඒවා සියල්ලට සූදානම් වීමට විපක්ෂය සෑහෙන බරක් යෙදිය යුතුය.
    කිනම් බාධක ආවද ඉවසීමෙන් මෛත්‍රියෙන් ගමන යාමට පොදු විපක්ෂය ඉටා ගත යුතුය. මන්ද යත් අප යන්නේ යහ පාලනය ඇතිකරවන ගමනකි. එහිදී හිංසාවට පීඩාවට සහ මැර බලයට ඉඩක් නොදිය යුතුය. එසේම ආණ්ඩුව තුලද රාජපක්ෂ පවුලට එරෙහිව යාමට කොන්ද පණ නැතිව  මහින්දවාදය පතුරන ඇතැම් ඇමැතිවරුද වචන පාචනය කිරීමට පටන්ගෙන තිබේ. සුපුරුදු එන්ජීඔ සහ ඩයස්පෝරා මාතෘකා ඇදගනිමින් තම හෘදසාක්ෂිය පාවා දීමට ඔවුන් නිවට වී තිබේ. චම්පික රණවක මන්ත්‍රීවරයා ගල්ලෙන බිඳ එලියට කාතාකලද ඔවුන් පවසන්නේ මම සිංහයාට බයයි නංගියේ කියාය. ඒ අනුව රාජපක්ෂ විවේචනය කළ ඇතැම් අය පවා රාජපක්ෂ පවුල් බලය බි‍ඳෙන තෙක්ම  ඔවුන් සමග රැඳී සිටිනු ඇත.
      මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා තවමත් තම තුරුම්පුව ලෙස භාවිතා කරන්නේ ත්‍රස්තවාදය නිමාකිරීමය. එහෙත් යුධ ජයග්‍රහණය බූදලයක් නම් එය බෙදී යන විට විට රාජපක්ෂ උරුමක්කරුවන්ට වඩා විපක්ෂයේ සිටින පොල්ම:කරුවන්ට වැඩිකොටසක් ලැබෙනු ඇත. නමුත් එය වවාගෙන කෑම ඉදිරි දින කිහිපය තුල වඩාත් උග්‍රවනු ඇත. තැන් කිහිපයක බෝම්බ අත්අඩංගුවට නොගතහොත් පුදුමය. ඊටත් එහා ගිය සංදර්ශන ඔබට දැකගත හැකිවනවා ඇත. කලාවද තම දේශපාලන උවමනාවන් සඳහා භාවිතා කරමින් නිපදවූ රිතූ නම් ටෙලිනාට්‍යයෙන් සිදුකරන්නේ අරඹා ඇත්තේ එහි මූලික අදියරය.
  පෞද්ගලික මාධ්‍ය අහුරන ආණ්ඩුව දැන් රජයේ මාධ්‍ය සියල්ල තම වර්ණනාව සඳහාත් මඩගැසීමටත් යොදාගෙන තිබේ. බැලීමට අප්‍රසන්න තරමේ ආත්ම වර්ණනාවන් මගින් ඔවුන් සිදුකරන්නේ තමන්ට තිබෙන ඡන්ද ප්‍රමාණයත් අහිමි කරගැනීමය. ජනතාව ප්‍රියකරන්නේ නිහතමානී අවංක මිනිසුන්ය. අතිශයෝක්තිය සහ කපටිබව සියලුදෙනා අප්‍රිය කරන කරුණකි. වරප්‍රසාද උදෙසා ඇතමුන් විසින් මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා රජකු කලද එය එසේ නොවන බව ජනතාව තේරුම් ගෙන ඇත. කෙනකු රජකු කර තමන් යටත් වැසියකු වන්නට බොහෝ කලකට පෙර මිනිසුන් සූදානම් වුවද දැන් ඒ ගොනුන් දක්කා හමාරය.
     ජනතාව දෝලාව බිමට අතහරී යයි බියට පත්වන රජපවුල කෙක්කෙන් හෝ කොක්කෙන් තම ජයග්‍රහණය ලබාගැනීමට උත්සාහ දරනු ඇත. ඒ සඳහා හීන්නූල් කාරයන් රාජපක්ෂ පවුල තුලම සිටී. ඇමති මණ්ඩලය පඹයන් සේ තබා තම සිතැඟි ඉටුකරගන්නා ඔවුනට මෙවැන්නකට අතපෙවීම කජ්ජක් නොවේ. අප මෛත්‍රියෙන් ගමන ගියත් ඔවුන් වෛරයෙන් පැමිණෙනු ඇත. තම පවුලට හිමිව තිබූ අසීමිත බලය ගිලිහෙද්දී එසේ වීම ස්වාභාවිකය. එබැවින් රටට යහපත් හෙටක් උදාකරලීම සඳහා අපගේ ගමන ඉවසීමෙන් කැපවීමෙන් යෑමට අදිටන් කරගත යුතුය. ඒ අපට දූෂිත පාලනය මිස ජයග්‍රහණය අභියෝගයක් නොවන නිසාය.


සංවාදයට විවෘතයි

Friday, November 21, 2014

රාජපක්ෂලාට ගෙදර යන්න වෙයිද?



පසුගිය දින කිහිපය පුරාම පැතිරීගිය කටකතාවක් වූ මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතා විපක්ෂයට එක්වන පුවත දැන් සත්‍ය කරා ලඟා වී ඇත. එතුමා මධ්‍ය හමුවක් පවත්වා ඊයේ දිනයේ ඒ බව තහවුරු කරන ලදී . මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතා පොදු අපේක්ෂකයා වූ විට හොඳම පරාජිතයා කවුදැයි සොයන මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාට සිදුවන්නේ නොසිතූ ඇබැද්දියකි. එනම් විපක්ෂයේ කකුල් කැඩුනු අශ්වයකු තරඟයට පැමිණේ යැයි අපේක්ෂාවෙන් සිටි එතුමාට තමාට වඩා වේගයෙන් දුවන අශ්වයකු සමග දිවීමට සිදුවන නිසාය. 2005 වසරේ මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා ජනපති අපේක්ෂකයා වන විට තිබූ ජනප්‍රසාදයට වඩා වැඩි යමක් මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතා සතුව පවතී. ඔහු සැබැවින්ම අවංක ජනතා නියෝජිතයෙකි. පක්ෂ විපක්ෂ සියලු දෙනා ගරුකරන්නෙකි. ඔහුට සහය දීමට විපක්ෂයේ බලවේග මෙන්ම ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයේ කණ්ඩායමක්ද සූදානමින් සිටියි.
   මෙවැනි වටපිටාවක් තුල විපක්ෂයේ පූර්ණ සහයෝගය සහිතව මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතා පොදු අපේක්ෂකයා බවට පත්වුවහොත් මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාට සිදුවන්නේ තිබූ වසර දෙකත් අතහැර ගෙදර යාමටය. නමුත් එම කරුණ ඉටුවීමට ආණ්ඩුවෙන් විපක්ෂයට එක්වන මැතිඇමති පුමාණය බලපානු ඇත. නමුත් පක්ෂයේ නායකයන් බොහොමයක් කලකිරීමෙන් සිටීම හේතුවෙන් එවැන්නක් සිදුවීමට ඇති ඉඩකඩ බොහෝය. එවිට එක්සත් ජනතා නිදහස් සංධානයට ඉතිරිවන්නේ කුසීත වාමාංශිකයන් තුන්දෙනාත්, තනිව ගමනක් යා නොහැකි බව තහවුරු කර පෙන්වූ විමල් වීරවංශ ඇමති වරයා සහ එජාපයෙන් පැමිණි පිරිසත් පමණි. සැබෑ දේශප්‍රේමීන් සියල්ල මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාට නොදැනීම පිටවී ගොස් හමාරය.
  මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා මෙසේ නොමග යැව්වේ වෙන කිසිවෙක් නොව රටේ ජනතාවය. සමානුපාතික ඡන්ද ක්‍රමය තුල ඉතා අපහසු වූ තුනෙන් දෙකක බලයට ආසන්න පාර්ලිමේන්තු බලයක් ලබාදී ජනතාව විසින් ඔහු අත්තනෝමතිකයකු බවට පත්කලේය. එසේම රාජ්‍ය මාධ්‍ය මගින් එතුමා රජකු කර ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය අමතක කර දැම්මේය. පසුව ඔහු ජනපති ධූරයද අසීමිත වාර ගණනක් පත්විය හැකි පරිදි වෙනස්කර ගත්තේය. එතුමා සිතුවේ කුමන හේතුවක් මත හෝ මෙම ජනතා ප්‍රසාදය වෙනස් නොවනු ඇතැයි කියාය. හෙල උරුමයේ යෝජනා පිළිබ තැකීමක් නොකලේ ඒ නිසා විය හැකිය. මෙම තත්වය සාධාරණීකරණය කරමින් සිංගප්පූරුවේ ලී ක්වාන් යූ ද කිහිප වරක් අගමැති වූ නිසා මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාටද එවැන්නක් සුදුසු බව කිරම විමලජෝති හිමියන් කියයි. නමුත් මා කියවූ ලිපියක දක්වා තිබුනේ ලී ක්වාන් යූ කිසිදිනෙක තම පැවැත්ම උදෙසා ව්‍යවස්ථාව වෙනස් නොකල බවයි.
    මෙම තත්වය යටතේ සිදුවූයේ ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයේ සිටින දෙවන පෙල නායකයන් කලකිරීමට පත්වීමයි. මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා ජීවිතාන්තය දක්වා බලයේ රැදී සිටීමට උත්සාහ දරන බැවින් ඔවුන්ටද තම ජීවිත කාලය පුරාම රාජපක්ෂ පවුලට යටත්ව දේශපාලනය කිරීමට සිදුවීම මෙයට හේතුවයි. ඉතා ඉහල ජනප්‍රසාදයක් සහිත දේශපාලන වශයෙන් පරිණත දේශපාලකයකු මෙවැන්නකට කිසිවිටෙකත් කැමති වන්නේ නැත. එබැවින් මෙම අවස්ථාව ඔවුනට ලැබී ඇති අගනාම අවස්ථාවයි. එයට හිටපු ජනපතිනී චන්ද්‍රිකා කුමාරණතුංග මහත්මියගෙන් ලැබෙන මගපෙන්වීමද ඔවුනට ශක්තියක් වී ඇත. එය ෆොන්සේකා මහතා පොදු අපේක්ෂකත්වයට පත්වීම සමග කිසිසේත් සමාන නොවේ. ඒ අවස්ථාවේ ෆොන්සේකා මහතාගේ දේශපාලන පසුබිම මෙන් නොව මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතාට ශක්තිමත් දේශපාලන පසුබිමක් තිබේ. ඔහු සැබැවින්ම සැම දෙනා ප්‍රිය කරන නායකයෙකි.
        මෙසේ මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතාගේ නායකත්වයෙන් සියලුදෙනාගේ සහයෝගයෙන් මැතිවරණ සටන මෙහෙයවුවහොත් සාධාරණ මැතිවරණ වටපිටාවක් තුල ඔවුනගේ ජයග්‍රහණය ස්ථිරය. සිය දේශපාලන අතීතය තුල පිරිසිදු මෙන්ම ප්‍රතිපත්තිගරුක නායකයකු බව පෙන්වා ඇති සිරිසේන මහතා පොදු විපක්ෂයේ ප්‍රධාන අරමුණු වන ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය, සාධාරණ මැතිවරණ ක්‍රමයක් ස්ථාපිත කිරීම සහ කොමිෂන් සභා නැවත ස්ථාපිත කිරීම පිළිබද සැකයක් නැත. ඉන් පසුව පැවැත්වෙන මහ මැතිවරණයකදී බිහිවන රජය විපක්ෂ බලවේගය නියෝජනය වන්නක් වනු ඇත. එහිදී රාජපක්ෂ වරුන්ට සිදුවන්නේ විපක්ෂයට වී සිටීමට හෝ ගෙදර යාමටය. බොහෝ තීරණාත්මක සිදුවීම් සමගින් මේ සියල්ල හෙට දිනයේ ඔබට සහ මට දැකගත හැකිවනු ඇත.
 
  (මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතාගේ මාධ්‍ය හමුවෙන් පසු සංශා්ධනය කරන ලදී)


සංවාදයට විවෘතයි

Thursday, November 20, 2014

මහින්ද පරද්දන්න පුලුවන්ද?

         දේශපාලන විචාරක වික්ටර් අයිවන් මහතා පවසන්නේ ඉදිරි ජනපතිවරණයෙන් මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා පරාජය වීමට වැඩි ඉඩකඩක් ඇති බවය. එහෙත් ආණ්ඩු පාර්ශවයෙන් පවසන්නේ පොදු අපේක්ෂකයකු වත් තෝරාගැනීමට නොහැකි විපක්ෂයට ජනපතිවරණය කෙසේ ජයග්‍රහණය කල හැකිද යන්නය. කෙසේ වෙතත් අද දිනය වන විට ආණ්ඩුව ජනපතිවරණය ඉලක්ක කරමින් සියලු රාජ්‍ය බලය ඒ වෙත ස්ථානගත කර තිබේ. අරලියගහ මැදුරේ පවත්වන සුදුරුදු දන්සලෙන් ඇ‍රඹූ ප්‍රචාරක ව්‍යාපාරය මෙවර මෝටර් සයිකල් බෙදීමක් දක්වා ව්‍යාප්ත වී තිබේ. මේ සියල්ල ‍අප රටේ පවතින එක තැන පල්වෙන මැතිවරණ ක්‍රමයේ ප්‍රතිවිපාකයන්ය. ආණ්ඩු බලය ඇති අපේක්ෂකයා ඉතා පහසුවෙන් රාජ්‍ය බලය සහ රාජ්‍ය මාධ්‍ය මගින්ම කරගෙන යයි. කලක් තිස්සේ කරගෙන ආ සංවර්ධන කටයුතු ලහි ලහියේ මැතිවරණ සමයේදී විවෘත කරයි. එය කෙතරම් සදාචාරාත්මක දැයි සිතීමට හෝ ප්‍රශ්න කිරීමට ජනතාවටද අවශ්‍යතාවයක් පෙපෙන්නට නැත.
         මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා පරාජය වීමට වඩා ජයග්‍රහණය ලැබීමට හේතුවන සාධක රාශියක් සමාජගත වී තිබේ. යුධ ජයග්‍රහණයේ සහයද යම් තරමකින් පවතිද්දී භෞතික සංවර්ධනයද ජනතාවගේ ආකර්ශණයට ලක්වී තිබේ. ඇතැම් ජනතාව ප්‍රශ්න කරන්නේ මහින්ද ජනපතිවරයා කෙතරම් වැඩ කළේද යන්නය. අප රටේ ජනතාව හුරු වී ඇති රටාවට අනුව සංවර්ධනය යනු දේශපාලකයාගෙන් බලාපොරොත්තු වන දෙයකි. එම තත්වය යටතේ මහින්ද රාජපක්ෂ ජනපතිවරයා වීරයෙකි. කිව්වොත් කරන්නෙකි. ඔහු ලංකාව පුරා මාර්ග සුපිරි තත්වයට පත්කර තිබේ. රජයේ සේවකයන්ට වැටුප් වැඩිකර තිබේ. රැකියා ලබා දී තිබේ. තවත් විශාල ව්‍යාපෘති ගණනක් අරඹා  තිබේ. ඇතැම් අයගේ අදහසට අනුව ඒ ව්‍යාපෘති කරගෙන යාමට මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාම නැවත පත්විය යුතුය.
        නමුත් අප ඉදිරියේ ඇති අභීයෝගය වන්නේ තාර සහ සිමෙන්ති වලින් කරන සංවර්ධනයෙන් ඔබ්බට රට ගෙන යාමය. ඒ සඳහා ස්වාධීන රාජ්‍ය තන්ත්‍රයක්, ස්වාධීන අධිකරණ පද්ධතියක් සහ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය තහවුරු වන මැතිවරණ ක්‍රමයක් අවශ්‍යය. රාජ්‍ය පාලනය දේශපාලනීකරණයෙන් මුදාගැනීම සඳහා අප රටට නව ව්‍යවස්ථාවක් අවශ්‍ය වේ. වත්මන් ව්‍යවස්ථාව තුලින් ජනපතිවරයාට ලබාදී ඇති අසීමිත බලතල සමග එය කිසි දිනෙක කල නොහැකිය. මන්ද යත් ජනපතිවරයා වන්නේ දේශපාලන පක්ෂයක නායකයකු බැවින් ඔහු සියලු බලතල භාවිතා කරන්නේ පක්ෂයේ සහ තම දේශපාලන උන්නතිය සඳහා වන නිසාය.
     රටක යහපාලනය ස්ථාපිත වූ පසු ජනතාවට ලැබෙන සහනය අධීවේගී මාර්ගයේ යන විට අපට දැනෙන සහනයට සිය ගුණයක් එහා ගිය එකකි. එහෙත් අපට තිබෙන දේශපාලන ඉතිහාසය තුල එවැන්නක් සිතන්නට ඉඩක් නැත. රාජ්‍ය දේපල කුණුකොල්ලයට විකුණා දැමූ එජාප පාලනය මෙන්ම චන්ද්‍රිකා පාලනය ගැනද ජනතාවට එතරම් පැහැදීමක් නැත. භික්ෂූන් වහන්සේලා සහ ජාතික බලවේග මූලික වී බලයට පත්කල මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාට මෙතරම් ජනප්‍රසාදයක් ලැබුනේ ඒ අමිහිරි අතීතය නිසාය. එම මතකය නිසාවෙන් ජනතාවට රට ආපස්සට යනු ඇතැයි සැකයක් ඇතිවීම සාධාරණය.
  ‍ජනපතිවරණය සඳහා සුදුසුම අපේක්ෂකයා රනිල් යැයි ඇතමෙක් කියති. රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා ප්‍රතිපත්තිගරුක පුද්ගලයකු වුවත් රහසිගතව ඇතිකරගත් සටන් විරාම ගිවිසුම හේතුවෙන් ඇතිවූ සහ විරුද්ධවාදීන් විසින් සමාජගත කල ජනමතය සමග ඔහුට මහින්ද ජාරපක්ෂ මහතා සමග තරග කර ජයගත නොහැකිය. එය පසුගිය මැතිවරණ ගණනාවකින් ඔප්පු වී තිබේ. එසේම 2005 වසරෙන් පසු භික්ෂූන් වහන්සේලා ප්‍රමුඛ ජාතික බලවේග රටේ නායකයන් බිහිකරන ප්‍රධාන පිරිස බවට පත්වී තිබේ. එම සාධකයට අනුව අතුරලියේ රතන හිමියන් සහ මාදුලුවාවේ සෝභිත හිමියන් ජනපති සටනේ පෙරමුණ ගෙන සිටියි. එබැවින් එජාපයට තනිවම ජනපතිවරණ අපේක්ෂකයා තෝරාගත නොහැකිය. නමුත් එජාප කවර හෝ අපේක්ෂකයකුට පොදු විපක්ෂයේ සහය ලැබෙන්නේ නම් එය එජාපය ලබන විශාල ජයග්‍රණයකි. එම අපේක්ෂකයා එජාපයේ සිටින හොඳම අපේක්ෂකයා නොවන්නට පුලුවන. නමුත් පොදු විපක්ෂය එම පුද්ගලයාට කැමති වන්නේ යම් සාධකයක් නිසා විය යුතුය. ජයග්‍රහණය උදෙසා එම කැපකිරීම සිදුකිරීමට එජාපයට හැකි විය යුතුය.
එසේම තවත් කාරණයක් වන්නේ ආණ්ඩුවේ ප්‍රබලයන් පිරිසක් විපක්ෂයට එක්වන බවය. ඒ අනුව පොදු අපේක්ෂකයා තීරණය වනු ඇතැයි විවිධ ආරංචි පැතිරෙමින් පවතී. එසේ පැමිණෙන ප්‍රබලයකු පොදු අපේක්ෂකයා වන්නේ නම් එහිද ගැටලුවක් නැත. එහෙත් රාජපක්ෂ පාලනයට හෝයියා කී අයකු පොදු අපේක්ෂකයා කරන්නේ නම් වෙනසක් අපේක්ෂාවෙන් සිටින ජනතාවට කරන්නෙ අසාධාරණයකි. එබැවින් නිවැරදි පොදු අපේක්ෂකයා තෝරාගැනීම තුලින්ම ජනපතිවරණ සටනේ ජයග්‍රහණය හෝ පරාජය තීරණය වන බව විපක්ෂයේ නායකයන් දැන ගත යුතුය. ජනතාව එකී පොදු අපේක්ෂකයා සංසන්දනය කරන්නේ විධායක බලතල මුලු මහත් රාජ්‍ය බලයම යොදවා ප්‍රචාරක කටයුතු මෙහෙවන මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා සමගය. එහිදී ඇතිවන අඩුපාඩුව පියවීම සඳහා විපක්ෂය ප්‍රඥාගෝචර මහා පරිමාණ මෙන්ම සංවිධානාත්මක ප්‍රචාරක ව්‍යාපෘතියක් දියත් කල යුතුය. මේ සඳහා ඇති ප්‍රධානම බාධකය වන්නේ විපක්ෂයේ සටන් පාඨ ජනතාවගේ බුද්ධියට අමතද්දී ආණ්ඩුව විසින් ජනතාවගේ හදවත ඇමතීමයි. එබැවින් බුද්ධියට අමතන විපක්ෂ වැඩපිලිවෙල ජනතාවගේ හදවතටද සමීප කල යුතුය. එම වැඩපිලිවෙල වඩා යෝග්‍ය බව ජනතාව තේරුම් ගතහොත් නව ජනපතිවරයෙක් සඳහා ජනතාව තම ඡන්දය ලබාදෙනු ඇත. එහෙත් එසේ මහින්ද රාජපක්ෂ ජනපතිවරයා ගෙදර යැවීමට ඉහත කී සියලු කරුණු සම්පූර්ණ විය යුතුය. එය විපක්ෂ බලවේග ඉදිරියේ ඇති ප්‍රධානතම අභියෝගයයි. 
සංවාදයට විවෘතයි

Saturday, November 15, 2014

පොදු අපේක්ෂකයා කවුද - ඇවිත් මොනවද කරන්න‍ේ

සියලු දෙනාගේ අවධානයට යොමු වී ඇති දේශපාලන කරලියේ ඇති ප්‍රධානතම කතිකාව පොදු අපේක්ෂකයා යන්නයි. පොදු අපේක්ෂකයා කවුද යන්න මෙතෙක් හෙලි නොවුනත් ඔහුට හෝ ඇයට සහය දෙන පිරිස දිනේ දින වැඩි වන බවක් පෙනෙන්නට තිබේ. එහි සුභවාදී බවක් තිබුනද පොදු අපේක්ෂකයාගේ වැඩපිලිවෙල කුමක්දැයි මෙතෙක් ප්‍රකාශ කර නොමැත. අතුරලියේ රතන හිමියන්ගේ ප්‍රධානත්වයෙන් යුත් පිවිතුරු හෙටක් සංවිධානය විසින් සකස්කරන ලද 19 වන ව්‍යවස්ථා සංශෝධන ක්‍රියාවලිය ක්‍රියාත්මක කිරීම පොදු අපේක්ෂකයාගේ මූලික ප්‍රතිපත්තියක් වනු ඇතැයි අපේක්ෂා කල හැකිය. එනමුත් රටට අවශ්‍ය වෙනසක් ඇතිවන ජනතා ආකර්ශනය පහසුවෙන් දිනාගත හැකි තිරසාර යථාවාදී ප්‍රතිපත්ති ප්‍රකාශනයක් හා ක්‍රියාකාරී සැලැස්මක් රටට ඉදිරිපත් කිරීම පොදු විපක්ෂ එකමුතුවේ වගකීමයි.
        ජනපතිවරණය සඳහා ඉදිරිපත්වන විපක්ෂයේ පොදු අපේක්ෂකයා ජයග්‍රහණය කලහොත් මාස හයක් ඇතුලත ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයක් සිදුකර විධායක ජනාධිපති ධූරය අහෝසිකරන බව අසන්නට ලැබෙයි. එසේ ප්‍රකාශ කරන්නේ නම් එම වැඩපිලිවෙල දින වකවානු සහිතව ප්‍රකාශ කිරීමෙන් ජනතා අවධානය ඒ කෙරෙහි යොමුකර ගත හැකිවේ. එසේම දැනට ආරම්භ කර ඇති මහා පරිමාණ ව්‍යාපෘති අතරමග නතර නොවන බවටද ජනතාවට සහතිකයක් දීම පොදු අපේක්ෂකයාගේ වගකීමයි. මන්ද යත් අර්ධ වශයෙන් නිමකර ඇති ව්‍යාපෘති අතරමග නවතා දැමුවහොත් එම අනවශ්‍ය බර දරන්නට වන්නේ රටේ ජනතාවට වන නිසාය.
       පොදු අපේක්ෂකයා මාස හයකින් ධූරයෙන් ඉවත් වන්නේ නම් ඉන් අනතුරුව ජනතා අපේක්ෂාවන් ඉටුවන ආකාරයද යම් පැහැදිලි කිරීමක් අවශ්‍යය. එසේ නැතිනම් ගෙන එන ව්‍යාවස්ථා සංශෝධනයෙන් රටට යහපත සැලසෙන්නේ කෙසේදැයි මැනැවින් පැහැදිලි කල යුතුය. එසේ නොමැතිව වත්මන් රජයේ මහා පරිමාණ ප්‍රචාරක ව්‍යාපෘතියෙන් ජනතාව ගලවා ගැනීමට හැකිවන්නේ නැත. එකී සියලු ප්‍රතිපත්ති සහ වැඩපිලිවෙල ආණ්ඩු පක්ෂයේ ද්වේශ සහගත විවේචනයන්ට ඔරොත්තු දෙන තරමේ එකක් විය යුතුය. හුදු සටන් පාඨ කිහිපයකින් මේ මහා අභියෝගය ජයගැනීමට පොදු අපේක්ෂකයාට නොහැකිය.

     පොදු වැඩපිලිවෙලක් මිස ‍පුද්ගලයා වැදගත් නොවන බව ඇතැම් නායකයන්ගේ මතය වුවත් විධායක ජනාධිපති ධූරය නැතිකිරීමට පොරොන්දු වී බලයට පැමිණි මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා එම ධූරයෙහි බලය තවත් වැඩිකරගත් ආකාරයෙන් එය පුද්ගලබද්ධ කාරණයක් බව වටහා ගත යුතුය. අප කරමතින් කවරෙකු පැමිණියත් ජයග්‍රහණය කළ පසු ඔහු විධායක බලතල සහිත ජනපතිවරයකු බවට පත්වේ. එමගින් ලැබෙන බලය සමග ඔහු පෙර නායකයන් තත්වයටම පත්වුව හොත් මේ උත්සාහයන්ගේ ප්‍රතිඵලයක් ලැබෙන්නේ නැත. එහෙයින් පොදු අපේක්ෂකයා ලෙස දේශපාලන භාවිතාවෙන් ප්‍රතිපත්තිගරුක අවංක පුද්ගලයකු ලෙස සමාජ පිලිගැනීමක් සහිත පුද්ගලයකු ඉදිරිපත් කිරීම අත්‍යාවශ්‍ය වේ. 

සංවාදයට විවෘතයි

සංවර්ධනය යනු දේශපාලකයා රජකු කර ඔබ ගැත්තකු වී ඉටුකරගත යුත්තක් නොවේ

               2010 මැතිවරණයේදී මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාට ඡන්දය දුන් ඇතැම් ජනතාව දැන් වත්මන් පාලනය පිළිබඳ සෑහීමකට පත් නොවුනද ඔහු බලයෙන් ඉවක්තිරීම පිළිබඳ දෙගිඩියාවකින් පසුවෙයි. නොනවත්වා සිදුකරන යටිතල පහසුකම් සංවර්ධනය ඉතා ආකර්ශණීය ක්‍රියාවලියක් බැවින්ද බොහෝදෙනෙක් එය භුක්තිවිඳින බැවින්ද නව පාලකයකු විසින් එවැනි සංවර්ධනයක් සිදුනොකරනු ඇතැයි ජනතාව තුල සැකයක් ඇත. පැවති යුධ වාතාවරණය තුල කිසිදු නායකයකුට ලැබුණ අවස්ථාවක් මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාට ලැබී ඇති හෙයින් අසීමාන්තිකව වාණිජ ණය ලබාගනිමින් එකී ඉදිකිරීම් සිදුකිරීමට හැකියාව ලැබී තිබේ.
         මෙවැනි අදහසක් ඇතිවීම සාධාරණ කාරණයක් වන්නා සේම එය ලිං මැඩි අදහසකැයි කීමෙන්ද ඔබ උරණ නොවනු ඇත. සැබැවින්ම මෙම යටිතල පහසුකම් සංවර්ධනය යනු දේශපාලකයාගේ වගකීම නොවේ. එය රාජ්‍ය යාන්ත්‍රණයේ වගකීමකි. රජයේ අමාත්‍යංශවල නිළධාරීන් විසින් රටේ අවශ්‍යතා හඳුනාගෙන ඒවා ප්‍රමුඛතාගතකොට විශේෂඥ දැනුම මගින් තිරසාර ව්‍යාපෘති සකසා ලේකම්වරයා මගින් අමාත්‍යවරයාට යොමුකර කැබිනට් අනුමැතිය ලබාගැනීම සුදුසුම ක්‍රියා පටිපාටියයි. එවිට අවශ්‍ය විදේශ ආධාර සහ ණය පහසුකම් සඳහා රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික සබඳතා ගොඩනැගීම දේශපාලකයාගේ වගකීමයි.
    නමුත් දැන් සිදුවන්නේ දේශපාලකයාගේ අවශ්‍යතාවය මත ඔහුගේ අභිමතය පරිදි සැලසුම් කල ව්‍යාපෘතියක් වෙනුවෙන් නිළධාරීන් යොදාගැනීමය. උදාහරණයක් ලෙස මත්තල ගුවන්තොටුපලක් ඉදිකල යුතු යැයි තීරණය කලේ කවුද? පලමු අධිවේගී මාර්ගය මාතර දක්වා ඉදිකල යුතු යැයි තීරණය කලේ කවුද? වන අලි තර්ජණය මෙතරම් තිබියදී ඒ ගැන නිසි පියවරක් නොගන්නේ කුමක් නිසාද? රජරට වකුගඩු රෝගයට නිසි විසඳුම් නොලැබෙන්නේ කුමක් නිසාද? මේ සියලු ගැටලු වලට පිලිතුර වන්නේ රටේ සංවර්ධන ප්‍රමුඛතාවය තීරණය කරන්නේ දේශපාලකයා විසින් බැවින්ය යන්නය. එවිට දේශපාලකයා තෝරාගන්නේ වැඩි ප්‍රචාරණයක් ලැබෙන තම පැවැත්ම තහවුරු වන ව්‍යාපෘති පමණි.
        එම නිසා අප ඉදිරියේ ඇති අභියෝගය වන්නේ දේශපාලකයාගෙන් මෙම ක්‍රියාව දුරස්කොට යුක්ති සහගත රාජ්‍ය යාන්ත්‍රණයක් සකස්කර ගැනීමය. එවිට ජනතාවට තම කාර්යයන් ඉටු නොවන විට සහ සංවර්ධන ක්‍රියාවලිවල ප්‍රමුඛතාවය ‍නිසි පරිදි තෝරා නොගතහොත් ඒ සඳහා නීතිමය පියවර ගැනීමට ජනතාවට හැකි විය යුතුය. යම් ප්‍රදේශයක් ගුවන්තොටුපොලකට තෝරාගෙන ඇති විට ඒ සැලසුම වෙනුවට විකල්ප ප්‍රගතිශීලී අදහස් ඉදිරිපත් කිරීමට ජනතාවට හැකි විය යුතුය. දැන් අප සංවර්ධන ව්‍යාපෘතියක් පිළිබව දැනගන්නේ මුල්ගල තබන විටය. නැතහොත් ඉඩම් වලින් ඉවත් වන්නැයි කියන විටය. එසේ නම් මෙම පාලන ක්‍රමයට ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය යැයි කිව හැකිද? පාලකයන් සිදුකරන්නේ රටේ ජනතාවට අවශ්‍ය මූලිකම කාරණාද නැතිනම් ඔවුන්ගේ අභිමතයන්දැයි අපට සිතීමට සිදුවේ.
     වත්මන් ආණ්ඩුවද ඉහතකී වැඩපිලිවෙලම සිදුකරගෙන යන බව ඔබට වැටහෙනු ඇත. තම හිතවතුන් සියලු තනතුරු වල රඳවා ගනිමින් තබ දේශපාලන බලය තහවුරු කරගැනීම විනා රටේ හෙට දවස ගොඩනැගීමට ඔවුනට අරමුණක් නැතිබව බොහෝ උදාහරණ මගින් පෙන්‍වා දිය හැකිය. තමාම බලයෙහි රැදෙමින් තම පරපුරටම වගකීම් පවරා ඇති වත්මන් ආණ්ඩුව රටේ යහපත් දේශපාලනීකරණය නොවූ රාජ්‍ය පාලනයක් කිසි දිනෙක ඇතිකරන්නේ නැත. දේශපාලනීකරණයෙන් නීතිය සහ රාජ්‍ය සේවය ඉවත් කල විට තම දේශපාලන ප්‍රචාරක වැඩසටහන් ඒ හරහා සිදුකිරීමට නොහැකි වේ. අප රටේ පවතින ජරාජීර්ණ දේශපාලන සංස්කෘතිය තුල දේශපාලකයා එවැන්නකට කැමති වන්නේ නැත.

ඉහත කරුණු සලකා බැලීමෙන් සිදුවන්නේ වත්මන් පාලකයන් තුම මෙවැනි අවශ්‍යතාවයක් පේන තෙක් මානයකවත් නැති බවය. තම බලය තහවුරු කරගැනීම පමණක් තහවුරු කරගන්නා පාලකයකුගෙන් එවැන්නක් අපේක්ෂා කිරීමටද නොහැකිය. එබැවින් අපේ රටට අවශ්‍ය ප්‍රතිපත්තිමය විශාල වෙනසකට අවශ්‍ය ජනතා බලවේගයක් ගොඩනැගිය යුතුය. රට යහමගට යොමුකිරීමේ පොදු අපේක්ෂාවන් වෙනුවෙන් පෙනී සිටින එවැනි බලවේගයකට සහය පලකොට නව පාලකයකු මගින් අපට එම වෙනස ඉටු කරවා ගත හැකිය. ඔබද මමද සැකයෙන් පසුවන සංවර්ධනය අහිමිවීමේ භීතිකාව අපට අභියෝගයක් පමණි. යහපත් පාලන තන්ත්‍රයක් දේශපාලන සදාචාරයක් ගොඩනගාගත් කල සංවර්ධනය නිතැතින්ම සිදුවන්නකි. එය දේශපාලකයා රජකු කර ඔබ ගැත්තකු වී ඉටුකරගත යුත්තක් නොවේ. එම නිසා සුභ වාදී හෙටක් වෙනුවෙන් ඔබගේ හැගීම් වලට වඩා බුද්ධියට ඉඩ දිය යුතුය. වෙනසක් වෙනුවෙන් අභියෝගය භාරගත යුතුය.  

සංවාදයට විවෘතයි