මනසින් ලෝකය දකින්නට ...

මනසින් ලෝකය දකින්නට ...

Sunday, April 13, 2014

ධනවාදයත් සමාජවාදයත් වෙනුවට අපේම ශ්‍රීලාංකික ක්‍රමයක්...



          යටත් විජිතවාදයෙන් අපට අහිමි වුනු අපගේ ප්‍රෞඩ දේශීය අාර්ථික ක්‍රමය නැවත ගොඩනංවන්නට නිදහසෙන් පසුව වුවත් ගත් උත්සාහයන් අවමය. එසේම එම උත්සාහයන් ඉතා කෙටිකාලීනය. වසර 500 කිදී පමණ විනාශයට පත්වූ අපගේ සංස්කෘතික ආර්ථික සාරධර්මයන් වසර 10කින් ගොඩනැගීමට නොහැකිය. එහෙත් අපට ඒ සඳහා දැක්මක් අවශ්‍යය. එසේම වර්තමාන ලෝක දේශපාලනය හමුවේ අපට හුදෙකලා ආර්ථිකයක් ගොඩනැගීමට නොහැකියත එහිදී යම් ප්‍රමාණයක විවෘත ආර්ථිකයකට යාමට සිදුවේ. තාක්ෂණයෙන් ලෝකය අප පසුකර බොහෝ ඉදිරියට ගොස් ඇත. අපට ආරම්භ කිරීමට සිදුවන්නේ එම තාක්ෂණයන් සමගිනි. එසේ නොමැතිව හුදෙකලා රාජ්‍යයක් ලෙස නොවේ. එසේම අප අධික ණය බරකින් පීඩා විඳින රටකි. අප කුමන වෙනසක් සිදුකලත් එම ණයා ගෙවා දැමීමටද අවශ්‍ය නම් තවත් ණය ගැනීමටද සිදුවේ.
                           
   තිස් වසරක යුද්ධයෙන් අනතුරුව දැන් අපට ශීඝ්‍ර භෞතික සහ සමාජීය සංවර්ධනයකට කාලය එළඹ තිබේ. නමුත් අප ගමන් කරන්නෙ එය වෙත දැයි සැකයක්ද නැතුවා නොවේ. භෞතික සංවර්ධනය යම් ප්‍රමාණයකට සිදුවුවද සමාජීය සංවර්ධනයට අප කෙතරම් දායකත්වයක් දක්වන්නේද යන්න ගැටලුවකි. රටක දියුණුවට ජාතික සමගිය ඉතා වැදගත් සාධකයකි. ජනවර්ගයන් වශයෙන් බෙදී පවතින තෙක් යම් රටකට ඉදිරියට යාමට අපහසුය. වර්තමානයේ අප රටේ බොහෝ බෞද්ධයන් විශ්වාස කරන්නෙ මුස්ලිම් අන්තවාදීන් විසින් ශ්‍රී ලංකාව මුස්ලිම් රාජ්‍යයක් බවට පත්කිරීමට උත්සාහ කරන බවය. කුරගල ඓතිහාසික භූමිය අත්පත් කරගැනීම වැනි සිදුවීම් එයට යම් සාක්ෂීද සපයා ඇත. එහෙත් ගැටලුව වන්නේ සමාජ කණ්ඩායම් ඒ වෙනුවෙන් ක්‍රියාමාර්ග ගන්නා තෙක් රජය නිහඬ වීමයි. එසේ නොවී සමාජයේ ගැටුම් ඇතිවීමට පෙර රජය නීතියට යටත්ව ඉක්මන් ක්‍රියාමාර්ග ගැනීම ජනතාව අතර වාර්ගික හැඟීම් සහ බෙදීම් අවම කිරීමට හේතුවනු ඇත.
භෞතික සංවර්ධනය වුවද සිදුවන්නේ ඇමතිවරුන්ගේ සහ ජනාධීපති වරයාගේ අභිමතය පරිදිය. කෙතරම් අමාත්‍යංශ තිබුනද ඒවායේ විෂයට අදාල නිළධාරීන් සිටියද ප්‍රමුඛතාවය ලැබෙන්නේ දේශපාලන ප්‍රධානීන්ගේ සිතුම් පැතුම් මත වීම ඉතා අවාසනාවන්ත තත්වයකි. සැබැවින්ම එක ජනතා විරෝධී ක්‍රියාවකි. සිදු විය යුත්තේ රටේ සංවර්ධන අවශ්‍යතාවයන් පිළිබඳ ඒකාබද්ධ සැලැස්මක් සකස්කොට ප්‍රමුඛතාගතකොට පියවරෙන් පියවර සංවර්ධනය කිරීමය. එහෙත් දැන් සිදුවන්නේ ඇමතිවරයාගේ ආසනයේ කාපට් දමද්දී තවත් පාරක කෙසෙල් ගස් සිටුවීමටය. අවශ්‍යතාවය අනුව සංවර්ධනයේ ප්‍රමුඛතාවය ලබාදීම රාජ්‍ය ප්‍රතිපත්තියක් විය යුතුය. ඒ සඳහා සිදුවන දේශපාලන මැදිහහත්වීම සම්පූර්ණයෙන් නැවැත්වීමද කල යුතුය.
 
 සංවාදයට විවෘතයි

Monday, February 24, 2014

අකාලයේ මියැදෙන අවිචාරවත් තාරුණ්‍යය


අප නිතිපතා පිවිසෙන ෆේස්බුක් වෙබබ් අඩවිය අපගේ සමාජීය ජීවිතයේ අනිවාර්ය අංගයක් බවට පත්වී තිබේ. අති ධාවනකාරී සමාජය තුල එකිනෙකාට හමුවීමේ අවස්ථා අවම බැවින් මිතුරන් සමග සම්බන්ධතා පවත්වා ගැනීමට එය මනා පිටිවහලක් ව ඇත. තරුණ තරුණියන් අතරේ ප්‍රචලිතවූ එය දැන් වයස් භේදයකින් තොරව සියලු දෙනා විසින් භාවිතා කරයි. සමාජය හුදෙකලා බවින් මුදවන්නට ෆේස්බුක් තුලින් සිදුවන කාර්යභාරය ඉතා අගනේය.
   මාධ්‍ය වාරණයන් ක්‍රියාත්මක වන රටවල විකල්ප මාධ්‍යක් ලෙස මහගු මෙහෙවරක් ඉටුකරන ෆේස්බුක් සමාජ ජාලය සමාජයේ සෑම මට්ටමකම ජනතාව හට ඉතා ඉක්මන් සහ සරළව දැනුම සහ තොරතුරු ගෙනයන මාධ්‍යක් බවට පත්වී තිබේ.
     මෙවන් වටිනාකමකින් යුතු ෆේස්බුක් වෙබ් අඩවිය තුලද තම වපසරිය හදුනා නොගැනීම තුල බොහෝ තරුණ තරුණියන් විවිධ අපහසුතා වලට ලක්වේ. එහි පවතින පහසුවෙන් මිතුරන් ඇතිකරගැනීමේ ක්‍රමය අවභාවිත කිරීම සහ අනන්‍යතාවකින් තොරව පුද්ගල ගිණුම් පවත්වාගත හැකිවීම මත මෙම සිදුවීම් බහුල වේ. එහිදී තරුණියන්ගේ නමින් ව්‍යාජ ගිණුම් පවත්වාගනිමින් ඒ සදහා අන් අයගේ ඡායාරූප භාවිත කිරීම මෙම ගැටලු අතරේ ප්‍රමුඛත්වය ගනී. ප්‍රේම සම්බන්ධතා ඇතිකර ගැනීමේදීද විචාරශීලී බවකින් තොරව ෆේස්බුක් ගිණුම් විශ්වාස කිරීමද වරතමාන සමාජයේ ඇති ගැටලුවකි. එවැනි අණුවන ක්‍රියාවන් සමාජ විරෝධී ක්‍රියාවන්ට අතවැනීමකි.
  මෙම තත්වයන් යටතේ අන් රටවලට වඩා අප රටතුල සියදිවි නසාගැනීම් අවාසනාවන්ත සිදුවීම් බහුල වීමට හේතුව වනුයේ අප රටේ තරුණ තරුණියන් තුල මානසික පීඩයන් දරාගැනීමේ හැකියාව අවම වීම, සමාජ අවබෝධයන් අවම වීම සහ නොයෙකුත් පෞර්ෂත්ව ගැටලු වේ. රජයද ෆේස්බුක් තහනම් කිරීම වෙනුවට සොයාබැලිය යුත්තේ සමාජ දැනුමෙන් පරිපූර්ණ මනා පෞර්ෂත්වයකින් යුත් තරුණ පරපුරක් ගොඩනැගීම කෙරෙහිය. එවන් තරුණ පරපුරක් ප්‍රේම සම්බන්ධතාවයක් බිඳීයාම හෝ දෙමාපිය අවවාදය මරණයෙන් කෙළවර විය යුතු කාරණයක් නොවන බව තේරුම් ගනු ඇත.


සංවාදයට විවෘතයි

Wednesday, January 29, 2014

විධායකයේ කඩුපහරට නීතියේ හිස නමන්න

     1978 වසරේදී ජේ ආර් ජයවර්ධන රජය විසින් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී පාලන ක්‍රමය තුල සර්වබලධාරී රජකු තනමින් විධායක ජනාධිපතිවරයකු සහිතව ව්‍යවස්ථාව සකස් කලේය. නීතියට හිස නොනමන රජකු බඳු ජනපති තනතුර ජනතාවට දංගෙඩියක් වනු ඇත්දැයි ජේ ආර් ජයවර්ධන මහතා නොසිතන්නට ඇත. ඒ තනතුරට පත්වන්නේ පෘථග්ජන මිනිසකු බව දේශපාලන විශාරදයන්ට අමතක වන්නට ඇත. නොඑසේ නම් යම් දිනෙක තමන් විපක්ෂයට පැමිණෙන බව අමතක කරන්නට ඇත.
    ත්‍රස්තවාදය පරදා ලද  ජයග්‍රහණයත් සමග ශක්තිමත් නායකත්වයක අගය සියලුදෙනා කථාකරන්නට ගත් නමුත් නීතියේ පාලනය දේශපාලනීකරණය වී ඇත්තේ විධායක ජනපතිවරයාට ලැබී ඇති මෙම මුක්තිය නිසා බව ඔවුනට වැටහෙන්නේ නැත. නොඑසේනම් තමාද එහි වාසි ලබන්නකු නිසා ඒ ගැන කථාකරන්නේ නැත. ජනපතිවරයාට ඇති හිතවත්කම නීතියට එපිටින් යාමේ බලපත්‍රයක් ලෙස භාවිතාරන බලවතුන් තම ජාවාරම් සහ දූෂණ ඉතා නිදහසේ කරගෙන යයි. මිනීමැරුමකින් සිරගත වුවත් එයින් නිදහස් වීමට අවශ්‍යවන්නේ ජනපතිවරයාට ඇති සුහදත්වයයි. එහිම දෙවන අදියර වශයෙන් සැකකරුවා වැරදිකරුවා බවට පත්වන්නේ ආණ්ඩුවට අවශ්‍ය ආකාරයට මිස උත්තරීතර නීතියට එකඟව නොවේ. ආණ්ඩුවට විපක්ෂ නම් පැමිණිලිකරුවා විත්තිකරුවා බවට පත්වීමද ඉතා සුලභ කාරණයකි.
     මනාප ඡන්ද ක්‍රමයද මේ දූෂිත දේශපාලනය තවත් වැඩිදියුණු වන ප්‍රධාන සාධකයක් වන අතර මැතිවරණ සමය ජනතාව රවටාගැනීම සඳහා විශාල සටනක් ක්‍රියාත්මක වන කාලසීමාවක් බවට පත්වී තිබේ. අපේක්ෂකයකුගේ පූර්ව ක්‍රියාකළාපය ඇගයීමට ලක්කර තම කැමැත්ත ප්‍රකාශ කිරීම ඡන්දයකදී සිදුවියයුතු වුවත් සිදුවන්නේ අධික ධනයක් නාස්තිකරමින් ජනතාව මුලාකර ඡන්දය ලබාගැනීමයි. මෙම ක්‍රමය තුල ජනහිතකාමී පුද්ගලයන් වෙනුවට විවිධ ජාවාරම් වලින් ධනය රැස්කරගත් දූෂිතයන්ට වැඩි අවස්ථාවක් ලබාදීමට පක්ෂ නායකයන්ද ක්‍රියාකරයි. බලයට පත්වූ පසු තම ජාවාරම් රිසිසේ කරගෙන යන්නට නීතියේ මුක්තිය ඔවුනට ලැබෙන්නේ ජනපතිවරයාට පක්ෂපාතී විමේ ආශිර්වාදයෙනි.
එසේම  සංවර්ධනයේ නාමයෙන් කොමිස් ලැබෙන ව්‍යාපෘතිවලට පමණක් ගිජුබවක් දක්වන නායකයන් සංවර්ධනය ලෙස හඳුනාගෙන ඇත්තේ විශාල ඉදිකිරීම් සිදුකිරීමයි. ජතතා අපේක්ෂාවන් වෙනුවට නායකයන්ගේ සිහින සැබෑකිරීමේ පිලිවෙතක් අනුගමනය කරන වත්මන් ආණ්ඩුව සියලු රාජ්‍ය ආයතනයන් තම දේශපාලන ග්‍රහණයෙහි තබා ගනිමින් තම අත්තනෝමතික ගමනක නිරත වෙයි. තම ගෝලබාලයන් කුඩු වෙළඳාමේද ස්ත්‍රී දූෂණයන්හි මෙන්ම මහ පරිමාණ වංචාවන්හි නිරතවන බව ජනහිතවාදී නායකයන්ට නොපෙනෙයි. එක් කොටසක් සිරගත වෙද්දී සමාජයේ ගැරහීමට ලක්වූ තවත් පිරිසක් දේශපාලන වේදිකාවට ගෙනඒමට ඔවුන් කටයුතු කරයි. මෙසේ  තම පුද්ගලික ලාභ උදෙසා ජාතියක් උගසට ලබන පාලකයන් තම හෘද සාක්ෂියේ දඬුවමෙන් නම් ජීවිතය තොරවී යනතෙක් ගැලවී නොයනු ඇත.
සංවාදයට විවෘතයි

Monday, September 23, 2013

ඔවුනට ඇඟිල්ල දිගුකරන ඔබද ජාතිවාදියෙකි

 අද දින දිනමිණ පුවත්පතෙහි කතුවැකියෙන් උපුටාගැනීම් කිහිපයක්..
01. උතුරේ ඡන්දයෙන් දෙමළ ජාතික සන්ධානය හෙවත් “ඉලංගෙයි තමිල් අරසු කච්චි” පක්ෂය ජයග්‍රහණය ලබාගෙන තිබේ."
"එය ජාතිවාදයේ හා බෙදුම්වාදයේ ප්‍රවණතාවක් ලෙස ඉතිහාසයට එක් වනු ඇත."
02. මේ තත්ත්වය තුළ ම පැන නඟින තවත් දේශපාලන ගැටලුවක් තිබේ. එනම්; උතුරේ සාමාන්‍ය ජනතාවට සංවර්ධනය එපා ද යන්න ය. කාපට් පාරවල්, කොන්ක්‍රීට් මාවත්, දුම්රිය මාර්ග, විදුලිය පහසුකම් ඇතුළු යටිතල පහසුකම් උතුරේ ජනතාවට අවශ්‍ය නො වන්නේ ද? නිදහස හා සාමය ඔවුන් ගේ අපේක්ෂාවක් නො වන්නේ ද? මේ ගැටලුව අප ඉදිරියෙහි පවතී."

අප රටේ ප්‍රධානතම ජාතික පුවත්පතට දේශපාලන ගැතිකමට වඩා ජාතික සමගිය සහ සහජීවනය පිළිබඳ වගකීමක් ඇත.
01.උතුරේ ඡන්දයෙන් දෙමළ ජාතික සන්ධානය හෙවත් “ඉලංගෙයි තමිල් අරසු කච්චි” පක්ෂය ජයග්‍රහණය ලබාගෙන තිබේ."
"එය සමගි වූ ජාතියක දේශපාලන ජයග්‍රහණයක් ලෙස ඉතිහාසයට එක් වනු ඇත."

02. මෙම ප්‍රකාශය නිවැරදිය. නමුත් එයට යමක් එකතු කල යුතුය.
  * දිනමින කතුවරයා සිතන්නේ සංවර්ධනය යනු කාපට් පාරවල් සහ කොන්ක්‍රීට් ඉදිකිරීම් බවය.
  * උතුරේ ජනතාවට භෞතික සංවර්ධනය ලබාදුන් නමුත් ආණ්ඩුව විසින් ද්‍රවිඩ    ජනතාවගේ විශ්වාසය දිනා නැත.
  * නිදහස හා සාමය ඔවුනගේ සාමය ඔවුනගේ අපේක්ෂාවක් වේ. එය ලැබී ඇත්දැයි ඇත්තේ සැකයකි.
   * දිනමිණ කතුවරයා සියලුම ද්‍රවිඩ ජනතාව දෙස බලන්නේ එල්ටීටීඊ සාමාජිකයන් ලෙසය.

     බෙදුම්වාදයට කිසිසේත් ඉඩක් නොදිය යුතුබව අවිවාදාත්මකය. නමුත් රටක් ලෙස අප ඉදිරියට යා යුතු නම් අනන්‍යතාවයන් ආරක්ෂා කරගනිමින් ශ්‍රී ලාංකිකයන් ලෙස ක්‍රියාකිරීම අත්‍යාවශ්‍යය. සිංහල ජාතිය වෙනුවෙන් මරහඬ තලන නායකයන්ද සිදුකරන්නේ ජනතාව උකසට තබා විශාල කොමිස් මුදලක් ලැබෙන ව්‍යාපෘති වෙනුවෙන් අධි පොලී ණය ලබාගැනීමය. වසර 65ක් තිස්සේ පාලකයන් සිදුකලේ ජාතිවාදය ආගම්වාදය භාවිතා කරමින් තමා බලයේ වැජඹීමය. දෙමළ සංධානයද  අද සිදුකරන්නේ එයදැයි උතුරු පලාත්සභාව තුල ඔවුනගේ ක්‍රියාකලාපයෙන් අවබෝධ කරගත හැකිය.

 සංවාදයට විවෘතයි

Sunday, September 22, 2013

ජවිපෙට නැති ජනරාල් ෆොන්සේකාට ලැබෙන ඡන්ද

පාර්ලිමේන්තුවේ විපක්ෂය තුල සහ මාධ්‍ය තුල ජනතාව වෙනුවෙන් පෙනීසිටින නායකයන් අතර ජවිපෙ නායකයන්ට සමකරන්නට තවත් අය නැති තරම්ය. දේශපාලනික දැනුමෙන්, පෞද්ගලික කැපකිරීමෙන් මෙන්ම අවංක බවින්ද ඉදිරියෙන් සිටිතැයි ඔවුන් ක්‍රියාවෙන්ම පැහැදිලි කරදී තිබේ. එවන් වකවානුවක ඡන්දයකදී ඔවුන් ඉතා අවම ඡන්ද ප්‍රමාණයක් ලබාගැනීම ඉතා පුදුම සහගත වීම හේතුවෙන්ම එය විමසා බැලීම වටී.
   
  ඇතැම් විටෙක ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ ආමන්ත්‍රණය කරන්නෙ පීඩිත පන්තියක්ය. එසේ නැතිනම් පන්ති අරගලයක් පිලිබඳවය. එනම් එම පීඩිත පන්තිය සිටින්නේ කොහිද? ඔවුනට ඡන්ද නොලැබෙන්නේ එවැනි පන්තියක් නොමැති නිසාද? 1977ට පෙර අප රටේ සමාජය තුල එවැනි පැහැදිලි සමාජ බෙදීම් දක්නට ලැබුනද විවෘත ආර්ථිකයත් ගෝලීයකරණයත් හමුවේ සමාජ බෙදීම් විෂම තත්වයකට පත්ව තිබේ. උදාහරණයක් ලෙස සාමාන්‍ය රජයේ සේවකයකු රුපියල් 20000ක වැටුපක් ලබද්දී පෙදරේරුවකු මසකට රුපියල් 30000ක පමණ වැටුපක් ලබාගනී. එසේම තරඟකාරී සමාජය තුල සියලුදෙනා තමාගේ ජීවන මට්ටම ඉහලින් තබාගැනීමට වෙහෙසෙයි. ඒ තුල ජනතාවට සමාජවාදී මතයන්ට වඩා නව ලිබරල්වාදී මතයන් සමීප වෙයි.
 එසේම ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ ගමතුල දේශපාලනය සඳහා ජනතා ආකර්ශනීය නායකත්වයන් තෝරා නොගනියි. දේශපාලනික න්‍යායයන් කුමක් වුවත් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයේදී ජනතා කැමැත්ත මගින් පාලකයා තෝරාගන්නා නිසා ජනතා කැමැත්ත හිමිවන වෙනත් සාධක කෙරෙහිද අවධානය යොමුකළ යුතුවෙයි. අප රටතුල ජනතා ඡන්දය හිමිවීමට පක්ෂ ප්‍රතිපත්ති වලට වඩා පුද්ගල පිලිගැනීම හේතුවන බව නොරහසකි. එහිදී ජනප්‍රිය බව යොදාගැනීම කළ නොහැකි නම් ජනප්‍රසාදය සහිත බුද්ධිමතුන් ඉදිරිපත් කිරීම කළ හැකි වෙයි. නමුත් ඒ වෙනුවට ජවිපෙ විසින් ඉදිරිපත් කරනු ලබන්නේ ආන්තික දේශපාලන මතවාද හිසෙහි පුරවාගත් ජනප්‍රසාදය අහිමි පිරිසකි. මධ්‍යස්ථ මතධාරියකු ජවිපෙ පාක්ෂිකයකු කරගන්නට එමගින් ඔවුනට කිසි විටෙකත් නොහැකි වෙයි. නමුත් එම අභියෝගය ජයගැනීම නිසා ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී පක්ෂය මෙවර සුවිශේෂි ජයග්‍රහනයකට හිමිකම් කියයි. පක්ෂයේ ප්‍රතිපත්ති ඉදිරියට ගෙනයා හැකි ජනතාව පිලිගත් පුද්ගලයන් ඉදිරිපත්කිරීම ඔවුන්ගේ ජයග්‍රහණයේ ප්‍රධානම රහසයි.
මීට අමතරව ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ රටේ තරුණ පරපුර සම්බන්ධ කරගනිමින් සිදුකළ කැරලි හේතුවෙන් ඇතිවූ කැළල එම පක්ෂයට ඉදිරියට පැමිණීමට මෙතෙක් බලපෑ ප්‍රධාන බාධාවකි. එය යම් අයිතිවාසිකම් වෙනුවෙන් ඇරඹුවද 1989 සිදුවූ ක්‍රියා සිහියට නැගෙන අයකු නිදහස් පක්ෂය හෝ එක්සත් ජාතික පක්ෂය ජවිපෙට ඡන්දය ලබාදෙනු ඇතැයි අපේක්ෂා කල නොහැකිය. එසේම එය තව වසර කීයකින් ගිලිහෙන බාධාවක්දැයි සිතාගැනීමද අපහසුය. එනමුදු ජනතා ප්‍රසාදය සහිත ප්‍රාදේශීය නායකයන් බිහිකරගනිමින් ජනතා මනස සරලව ආමන්ත්‍රණය කරන වැඩපිලිවෙලකට යාම මගින් ජවිපෙට නැවත කරලියට පැමිණිය හැකිය. ඒ සඳහා ඔවුන් කුමන වැඩපිලිවෙලක් අනුගමනය කල යුතුදැයි ආන්තික න්‍යායන්ගෙන් බැහැරව සිතාබැලිය යුතුය.

සංවාදයට විවෘතයි